گفت : من چيزى ندارم تا قربانى كنم ، ولى ديگرى مگسى گرفت و آن را قربانى كرد .
اوّلى گفت : من براى غير خدا چيزى را قربانى نمىكنم . پس او را كشتند و داخل بهشت شد ، ولى ديگرى وارد دوزخ گرديد .
كيفر كسى كه شهادت دروغ دهد و كسى كه شهادت را كتمان كند
1 . هشام بن سالم مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : كسى كه شهادت دروغ دهد قدم از قدم بر نمىدارد مگر اينكه آتش دوزخ براى او حتمى مىشود .
2 . صالح بن ميثم مىگويد : امام باقر ( ع ) فرمود : هيچ مسلمانى براى ربودن مال مسلمانى شهادت دروغ نمىدهد مگر اينكه خداوند براى او عوض آن فرمان دوزخ را صادر مىكند .
3 . جابر از امام باقر ( ع ) روايت كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كس شهادتى را كتمان كند يا به دروغ شهادتى دهد تا خون مسلمانى را هدر دهد يا مال مسلمانى را به چنگ آورد ، روز قيامت با چهرهاى تيره تا آنجا كه چشم كار مىكند و با رخسارى زخم آلود وارد صحنهء محشر مىشود ، و همهء خلايق نام و نسب او را مىشناسند . و هر كس براى اينكه حق مسلمانى را زنده كند به حق شهادت دهد ، روز قيامت با چهرهاى نورانى تا آنجا كه چشم كار مىكند وارد مىشود و همهء مردم او را به نام و نسب مىشناسند . سپس امام باقر ( ع ) فرمود : مگر نمىبينى كه خداوند فرموده است :
وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ
[ طلاق ، 2 ] ( شهادت را براى خدا به پا داريد ) ؟ 4 . از سماعة بن مهران نقل شده است كه امام صادق ( ع ) فرمود : كسانى كه به دروغ شهادت مىدهند بايد تازيانه بخورند ، اما حدّ معيّنى براى آن نيست و امر آن در اختيار امام است ، و نيز آنان را در شهر مىگردانند تا شناخته شوند و ديگر اين كار را تكرار نكنند . سماعه مىگويد : از امام ( ع ) پرسيدم : اگر توبه كنند و خود را اصلاح نمايند توبهشان پذيرفته مىشود ؟ فرمود : اگر توبه كنند خدا توبهشان را مىپذيرد و