آسمانها و زمين در بارهء او شفاعت كنند شفاعتشان پذيرفته نمىگردد .
2 . عتيبهء نىفروش از امام صادق ( ع ) از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا ( ص ) فرمود : بهشت مشتاق دوستان على ( ع ) است و نور آن به سرعت دوستان على ( ع ) را پيش از ورود به بهشت در همين دنيا فرا مىگيرد ، و آتش دوزخ نيز بر دشمنان على ( ع ) در همين دنيا پيش از ورود به دوزخ خشم مىگيرد و خروش خود را نسبت به آنان شديد مىكند .
3 . از ابان بن تغلب نقل شده است كه امام صادق ( ع ) فرمود : دشمن خاندان پيامبر ( ص ) هر چند در عبادت كوشش كند ، سرانجام مشمول اين آيه
عامِلَةٌ ناصِبَةٌ ، تَصْلى ناراً حامِيَةً
[ غاشيه ، 3 - 4 ] خواهد شد . توضيح : اين دو آيه در بارهء كسانى سخن مىگويد كه در دنيا رنجى كشيدهاند ولى در قيامت به حالشان سود ندارد و به آتشى سوزان در آيند .
4 . عبد اللَّه بن سنان مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : ناصبى كسى نيست كه آشكارا دشمن اهل بيت باشد ، زيرا كسى را نخواهى يافت كه بگويد : من محمّد و آل محمّد ( عليهم السلام ) را دشمن مىدارم ، بلكه ناصبى كسى است كه با شما شيعيان آشكارا دشمنى مىكند و مىداند كه شما ما را دوست مىداريد و از ما پيروى مىكنيد .
5 . حمران بن اعين از امام باقر ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : اگر همهء فرشتگان كه خدا آنان را آفريده ، و همهء پيامبران كه خدا آنان را به رسالت برانگيخته ، و همهء راستى پيشگان و شهيدان در بارهء كسى كه دشمن ما خاندان است شفاعت كنند و از خدا بخواهند كه او را از آتش دوزخ نجات دهد ، خداوند هرگز او را از آتش دوزخ نجات نخواهد داد . خداوند در كتاب خود فرموده است :
ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً
[ كهف ، 3 ] ( براى هميشه در آن خواهند ماند ) . توضيح : آيهء مذكور در بارهء مؤمنان و ماندگار بودن آنان در بهشت است و ممكن است استناد امام ( ع ) به آن با قطع نظر از آيهء قبل و بر اساس دلالت اطلاق لفظ باشد . برخى نيز گفتهاند ممكن است نقل اين آيه اشتباه راوى باشد و امام ( ع ) به آيهء
قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ
كه در بارهء دوزخيان است استناد كرده باشد .
6 . جابر جعفى مىگويد : امام باقر ( ع ) فرمود : هر كس زشتى آن ستمهايى كه به ما شده و حقوقى كه از ما تباه گرديده و گرفتاريهايى كه بدان دچارشدهايم را نشناسد ، با كسى كه اين جنايات را در حق ما مرتكب شده است شريك خواهد بود .