( و منّت گذارده ) شود خيرى نيست .
271
لا خير فى العمل الّا مع العلم : عمل بدون علم خوب نيست ( و باطل است ) .
272
لا خير فى خلق لا يزينّه حلم : در خوبئى كه بزيور حلم و بردبارى آراسته نباشد خيرى نيست .
273
لا خير فى معين مهين : در يار خوار كننده خيرى نيست .
274
لا خير فى صديق ضنين : در دوست بخيل خيرى نيست .
275
لا خير فى حكم جابر : در حكمى كه از روى جور صادر شده باشد خيرى نيست .
276
لا شيء احسن من عفو قادر : چيزى از گذشت و عفو شخص توانا بهتر نيست .
277
لا خير فى شهادة خائن : خيرى در شهادت دادن شخص خيانتكار نيست .
278
لا خير فى قول الأفّاكين : در گفتار دروغگويان خيرى نيست .
279
لا خير فى علوم الكذّابين : خيرى در علوم دروغگويان نيست .
280
لا لذّة لصنيعة منّان : در خوبى شخص منّت گذار لذّتى نمى باشد .
281
لا تذمّ ابدا عواقب الإحسان : پايانهاى خوبيها ، هيچگاه نكوهيده نمى باشد .
282
لا تملك عثرات اللّسان : لغزشهاى زبان را مالك شدن نتوانى .
283
لا عزّ الّا بالطّاعة : عزّت جز در طاعت خدا نيست .
284
لا غنى الّا بالقناعة : توانگرى جز در قناعت پيدا نشود .
285
لا راى لمن لا يطاع : كسى كه فرمانش برده نشود رأيى ندارد .
286
لا دين لخدّاع : شخص خدعه كننده بى دين است .
287
لا لؤم اشدّ من القسوة : هيچ ناكسى سخت تر از سنگين دلى نيست .
288
لا فتنة اعظم من الشّهوة : هيچ فتنهء بزرگتر از شهوت رانى نيست .
289
لا رزيّة اعظم من دوام سقم الجسد : هيچ گرفتاريى بزرگتر از اين نيست كه پيكر همواره دچار بيمارى باشد .
290
لا بليّة اعظم من الحسد : هيچ گرفتاريى بزرگتر از رشك و حسد نيست .
291
لا لذّة فى شهوة فانية : در عيش فانى شدنى دمى لذّتى نيست .