19
على الانصاف ترسخ المودّة : پايهء دوستى بر روى برابرى و انصاف استوار مى گردد .
20
على قدر التّواخى فى اللّه تخلص المحبّة : مهر و محبّت پاك باندازهء دوستى در راه خدا است ( چون دوستى وقتى بخاطر خدا شد انسان اگر گاهى از دوستش آزارى هم به بيند تحمّل مىكند ) .
21
على قدر قوّة الدّين يكون خلوص النّيّة بدان اندازه كه دين قوى باشد همان اندازهء نيّت شخص پاك است .
22
على قدر النيّة تكون من اللّه العطيّة بخشش خدا باندازهء نيّت انسان است .
23
على المشير الاجتهاد في الرّأي و ليس عليه ضمان النّجح : بر شخصى كه با وى مشورت مىشود بايد در رأى دادن بكوشد ( و انديشهاش را نيكوكار اندازد ) لكن گشايش كار را ديگر او ضامن نيست .
24
على الشّك و قلّة الثّقة مبنى الحرص و الشّحّ : حرص و بخل بنايش بر روى پايهء شكّ و كمى اطمينان به خدا است .
25
على العالم أن يعمل بما علم ثمّ يطلب تعلّم ما لم يعلم : بر عالم است كه ( اوّل ) بدانچه ميداند عمل كند آن گاه در صدد دانستن آنچه كه نمى داند بر آيد .
26
على المتعلّم ان يؤدّب نفسه فى طلب العلم و لا يملّ من تعلمّه و لا يستكثر ما علم : بر طالب علم است كه نفس خويش را در كار طلب علم دارد و از دانش آموختن خسته نشود .
و آنچه دانسته است بسيار نداند .
27
على الصّدق و الأمانة مبنى الأيمان : مبناى ايمان بر روى پايهء صدق و امانت دارى است .
28
على الأمام ان يعلّم اهل ولايته حدود الأسلام و الأيمان : بر امام و پيشواى ( هر شهرى ) لازم است كه حدود و احكام اسلام و ايمان را بهم شهريان خود بياموزد ( و آنها را به كار دين دارى بدارد ) .
29
على العاقل أن يحصى على نفسه مساويها فى الدّين و الرّاى و الأخلاق و الأدب فيجمع ذلك فى صدره او فى كتاب و يعمل في ازالتها : بر خردمند لازم است كه زشتيهاى نفس خود را در دين و رأى و اخلاق و ادب بشمرد