اولياء و پيامبران از روشنى خورشيد روشنتر است و چنين قياسى اهانت و گناهى است كه قابل بخشش و آمرزش نيست .
[ 3 - شبهه ديگر ابن تيميه ]
3 . از ابن تيميه نقل شده كه گفت : امّا اين گفته : به آبرويى كه فلان شخص نزد تو دارد ، يا به بركت فلان شخص يا به حرمتى كه فلان فرد در نزد تو دارد ، حاجتم را برآور ، از افعالى است كه بسيارى از مردم مرتكب مىشوند لكن از اصحاب و تابعين اصحاب و امّت گذشته چنين دعاهايى نقل نشده است ، و از عالمى چنين مطالبى حكايت نشده و به من نرسيده است ، مگر آنچه را در فتواى فقيه ابى محمد عبد السلام ديدم . و اين دعاها را جايز نمىداند مگر براى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن هم در صورتى كه حديث را صحيح بدانيم « 1 » .
پاسخ :
اوّلا : اين بيان ، انكار حق بدون علم و دليل است ، با توجّه به اين كه آگاه شدى از آيات و روايات متواتر در كتابهاى دو
هامش
( 1 ) . كشف الارتياب ، ص 302 به نقل از ( رسالة القبور ، لابن تيميّه ) و التوسل و الوسيله ، لابن تيميه صص 147 - 154 ( هنگامى كه مردم به واسطه پيامبرش ( حاجتى را ) از خدا درخواست كنند از معناى شرعى ( توسّل ) خارج شدهاند و گفته محمد بن عبد السلام در فتاوايش است كه : تمسّك به خدا به واسطه فردى از خلقش جايز نيست .