متقى در « كنز العمال » « 1 » و هيثمى در « مجمعش » « 2 » آن را آوردهاند و بيهقى در سنن خود به سند خود از « زرّ بن حبيش » نظير اين حديث را آورده ولى در آخرش در پاسخ مردمى كه مىخواستند آن دو كودك را از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم دور كنند فرمود :
اين دو كودك مرا واگذاريد پدر و مادرم فدايشان هر كس مرا دوست مىدارد ، بايد اين دو را دوست بدارد « 3 » .
ترمذى و ابن ماجه و احمد بن حنبل و ابو داود طيالسى و بيهقى و متقى هندى در كتابهاى خود رواياتى آوردهاند كه خلاصه مضمون آنها اين است كه راويان ديدند رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم دست حسين را كه كودكى خردسال بود مىگرفت و كف پاى او را روى سينه خود مىگذاشت و او را تا بالاى شانه خود بالا مىبرد و مىفرمود : « حزقه ، حزقه ترق عين بقة : كوچولو كوچولو بالا بيا اى چشم پشه » ( كه بعضى از دانشمندان مىگويند اين تعبير پيشگوئى از شهادت و سوراخ سوراخ شدن پيكر حسين ( عليه السلام ) است چون اخيرا كشف شده كه چشم پشه سوراخ سوراخ است ) .
آنگاه در همه اين روايات آمده كه فرمود : « بار الها من او را دوست مىدارم تو هم دوست بدار ، هر كس كه او را دوست مىدارد » « 4 » .
در اين كه حسنين زينت عرش يا گوشواره هاى عرشند ، نه روايت آوردهاند . ( 1 ) برخى از حنابله در كتابى كه آن را « نهاية الطلب و غاية السؤال » ناميده به سند خود از « ابن عباس » روايت كرده است كه گفت : در خدمت پيامبر بودم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلَّم امام حسين ( عليه السلام ) را بر زانوى راست و فرزند خود ابراهيم را بر زانوى چپ نشانده
هامش
« 1 » متقى ، كنز العمال ، ج 7 ، ص 109 .
« 2 » هيثمى ، مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 181 .
« 3 » بيهقى ، سنن ، ج 2 ، ص 263 .
« 4 » ترمذى ، صحيح ، ج 2 ، ص 240 - 307 - ابن ماجه ، صحيح ، مسند احمد بن حنبل ، ج 5 ، ص 369 - مسند طيالسى ، ج 10 ، ص 332 - 327 - سنن بيهقى ، ج 2 ، ص 213 - كنز العمال ، ج 7 ، ص 108 .