إيراني است يا غير إيراني ، وظيفة أو چيست ؟
ج - با يأس از پيدا شدن صاحبش از طرف أو به فقير صدقه بدهد على الأحوط .
44 - س - زنى به همراه شوهرش در روز يازدهم جهت رمى به طرف جمرات
حركت مىكند كه بر اثر شدت گرمى هوا وكثرت جمعيت شوهر خود را گم مىكند ، حالت
اضطراب وشوكه شدن به أو دست مىدهد وبه زمين مىافتد ، مأمورين أو را به بيمارستان
منتقل مىكنند ، بعد از چهار روز تفحص وجستجوى زياد در بيمارستان پيدا مىشود كه قادر
به سخن گفتن نبوده وحتى قادر به انجام بقيه اعمال حج نمىباشد ودر فاصله اين مدت
همراهان أو شوهرش را تكليف مىكنند كه به نيابت از خانواده خودش بقيه اعمال أو را
انجام دهد ، آنچه مسلم است اين بوده كه شوهر در حال ناراحتى واضطراب وحواس پرتى
بوده ، ولى از أو كه سؤال مىشود اعمال نيابتى را انجام داديد يا نه جواب مىدهد بلى انجام
دادم ، پس از مراجعت از حج شوهرش قسم جلاله ياد مىكند كه من حالم بجا نبوده ، واعمال
نيابتى را انجام ندادم واظهار مىكند كه اجتماع ما با هم حرام است ، آيا حج صحيح است يا
نه ؟ ودر صورت عدم صحت آيا با نيابت كفايت مى كند يا اين كه لازم است خودش بقيه
اعمال حج را انجام دهد وقرباني كه به واسطه عدم بيتوته در منى مىباشد ، آيا در محل
خودش ذبح كند كافى است ويا بايد به منى فرستاده شود ؟
ج - اگر اعمال روز عيد را انجام داده واعمال مكة را انجام نداده در صورتي كه
مىتواند خودش به مكة برود يا خودش آنها را انجام دهد ، واگر معذور است نايب بگيرد ،
وقرباني مورد سؤال در محل خودش هم صحيح است ، ولازم نيست به منى فرستاده شود ،
ورمى أيامي كه انجام نشده ، سال بعد بايد قضا شود ، واگر خودش نمىتواند برود ، نيابت
كافى است .
45 - س - شخصي در سال 1361 به حج مشرف مىشود ودر مغرب روز نهم
ذيحجه با وأنت كارگرى بدون توقف در مشعر الحرام به منى رفته ، ودر خارج منى به دست
غير مؤمن قرباني كرده ، در خارج منى سر تراشيده است ، تكليف اين شخص چيست ، آيا
مىتواند به نيت ديگرى يا براي خودش به حج مشرف شود ؟
ج - بنابر احتياط واجب بايد قرباني وسر تراشى واعمال مكة را اعاده كند وعمره
مفردهاى هم بجا آورد ودو مرتبه أصل حج را هم انجام دهد وتا سر تراشى واعمال بعد از