صاحب نسائم الاسحار شرح حال مختصرى از مزنى آورده و دربارهء او چنين نوشته است .
« ابو الحسن مزنى مستوفى ديوان سامانيان بود ، بعد از قتل ابو الحسين عتبى وزارت را تكفل نمود و از عهدهء آن شغل تفصى نتوانست نمود ، وزارت به عبد الله بن عزير دادند . » مقدسى او را وزير نوح بن منصور نوشته بدون ذكر نام و كنيه ، و از گفتهء او معلوم مىشود كه پس از مزنى اصطخرى و پس از اصطخرى ابن عزير شاغل منصب وزارت شدهاند . ( 338 ) ثعالبى هم در ترجمهء حال كوتاهى كه از او آورده گويد :
وقتى كه ابو الحسن مزنى جاى عتبى بگرفت دربارهء مأمونى اكرام و احترام بيش از پيش كرد ( 196 ) .
و باز در جاى ديگر گويد : « چنين اتفاق افتاد كه پس از كشته شدن ابو الحسن ( ظ : ابو الحسين ) ابو الحسين ( ظ : ابو الحسن ) مزنى جاى او را گرفت . » و هم او اشعارى در كتاب يتيمة الدهر از خوارزمى نقل كرده كه دلالت بر نكبت حال و گرفتارى مزنى كند . ( 222 ) ياقوت در كتاب ارشاد الاريب ذكر او كرده و گويد : محمد بن احمد مزنى ابو الحسن وزير نوح بن منصور يكى از اصحاب بلاغت و رسائل است .
نام پدرش در اين كتاب به جاى محمد « احمد » آمده است .
مزنى را ابو على و فائق از وزارت باز داشتند ، و او پس از آن حال بيمار شد و بمرد ، وفات او را در حدود سال 375 نوشتهاند .
( گرديزى 167 يتيمة الدهر 4 / 153 و 196 و 222 نسائم الاسحار 37 مقدسى 338 ارشاد الاريب 6 / 279 ترجمهء يمينى 62 و 64 شرح تاريخ يمينى 1 / 125 و 128 )
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 360
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٣٦٠