1 / 332 و تاريخ طبرستان 197 و 198 و ترجمهء تاريخ يعقوبى 2 / 449 )
ص 104 س 14 مأمون عبد الله بن هارون : مكنى به ابو العباس هفتم خليفهء عباسى در سال 170 شب جمعهء نيمه ربيع الاول در ليلهء هاشميه متولد گرديد .
در سال 182 هارون پدرش مقرر كرد كه او بعد از امين متصدى امر خلافت گردد ، پس از مرگ هارون كه بين برادران اختلاف افتاد ، و منجر به جنگ گرديد ، و در نتيجه محمد امين كشته شد ، در محرم سال 198 مأمون خليفهء بالاستقلال گرديد . و در سال 203 از مرو متوجه بغداد شد ، و در ماه صفر سال 204 به بغداد در آمد ، و در هفدهم و يا هجدهم ماه رجب سال 218 بر كنار چشمهء بدندون از نواحى طرسوس وفات يافت ، و در طرسوس مدفون گرديد ، مدت حياتش 48 سال ، و زمان خلافتش بالاستقلال بيست سال و پنج ماه و 23 روز بود .
( ابن اثير 6 / 145 الفخرى 196 تاريخ الخلفاء 306 حبيب السير 2 / 252 تاريخ گزيده 310 )
ص 105 س 6 غسان بن عباد : از امراى بزرگ عهد هارون و مأمون است .
خواندمير او را عمزادهء فضل بن سهل ذو الرياستين دانسته است . ( 2 / 352 ) چون خلافت بر مأمون راست شد ، و رهسپار بغداد گرديد ، حكومت خراسان را در سال 202 به غسان بن عباد داد ، غسان با مردم خراسان خوشرفتارى كرد ، و از ملوك اطراف دلجوئى نمود ، و بنا بر سفارش مأمون ليث بن سعد را از سمرقند عزل كرد ، و نوح بن اسد را به جاى وى حكومت داد ، و تا اوائل سال 206 در خراسان بود ، در اين وقت طاهر بن حسين حكومت خراسان يافت و غسان به بغداد رفت ، و در دوران خلافت معتصم والى جزيره و قنسرين و عواصم گرديد .
( كامل 5 / 118 - 6 / 142 - 361 - 7 / 179 تاريخ طبرى 11 / 985
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 289
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٢٨٩