به مدينه برد ، در آنجا جامه ها و كمرهاى آنها را گرفت ، و به كسان خويش داد ، و به آنها جامهء پشمين پوشانيد ، و به عمل زراعت و آبيارى واداشت .
اسرا كه از اين عمل او خشمگين شده بودند به مجلس او در آمدند ، و او را كشتند و خود به كوه هاى اطراف متوارى شدند و در كوههاى از گرسنگى و تشنگى جان سپردند .
طبرى از محاربهء سعيد با مردم بخارا و خاتون ذكرى ننموده ، تنها محاربهء او و سغديان را ياد كرده است .
ابن قتيبه در كتاب معارف گويد : سعيد بن عثمان مردى اعور و بخيل بود ، و اسرائى كه به مدينه آورده بود سغدى بودند . و آنها روزى در خانهء سعيد را بستند ، و برو حمله كردند ، و او را كشتند ، و چون در طلب آنها بر آمدند خود را نيز كشتند .
صاحب اغانى هم واقعهء سعيد را ياد كرده و نوشته كه : سى نفر از مردم سغد كه به بردگى گرفته ، به آنها فرمان كرده بود براى او خانه بسازند ، در وقتى كه سعيد به خانهء خود نشسته ، و چند تن از دوستانش با او بودند ، به خانه اش در آمدند ، و او را كشتند . يكى از جلساء مجلس به نام ابو قطيفه دو بيت در مرثيهء سعيد و چگونگى كشتن او سروده كه در اغانى ياد شده است .
فراى گويد : در نسخهء B در اينجا افزوده شده كه مردم ( از واقعهء قتل سعيد ) با خبر شدند ، امير شهر سوار شد ، و به در خانهء سعيد آمد ، در قفل بود ، در ديوار سوراخى حفر كردند ، و سعيد و ديگران را مرده يافتند .
و نيز در يادداشتهاى فراى است كه داستان بسلام رفتن خاتون به نزد سعيد و امراء عرب كه در نرشخى ذكر شده در مآخذ ديگر ديده نشد .
تاريخ بخارا ( فارسي ) — صفحة 238
مساهمون: محمد بن جعفر النرشخي
ص٢٣٨