تا آن مناره از آنجا بر كندند ، و به شارستان فرمود نهادند ، چنان كه مثل او در هيچ جاى نبودى [ 1 ] در غايت تكلف و نيكوئى ، و چون تمام شد و سر وى نهادند ، و اندكى ماند تا تمام شود ، چشم رسيد [ 2 ] ، و مناره فرو افتاد ، و در مسجد [ 3 ] جامع زد ، مقدار ثلثى از مسجد فرو رفت ، و چوبهاى نقاشى و درودگرى كرده همه بشكست . ديگر باره ارسلان خان فرمود تا مناره بر آوردند ، و تكلف در استوارى او كردند ، و سر وى [ 4 ] از خشت پخته كردند ، و جمله از خالص مال خويش [ 5 ] كرد ، و آن مسجد جامع كه ارسلان خان فرمود در پانصد و پانزده بود ، و در جمله [ 6 ] مسجد پنج ميان سراى است ، و اين دو كه بر شارستان است بناء مناره [ 7 ] كردهء ارسلان خان است ، و آن سراى بزرگ و مقصوره كردهء شمس الملك [ 8 ] است ، و در ميان اينها دو ميان سراى است از قديم ، آنكه به نزديك حصار است ، از بقيت امير اسماعيل سامانى است رحمه الله ، اندر سال دويست و نود كرده است . و آن ديگر كه به جانب سراى امير خراسان است كردهء امير حميد نوح بن نصر بن احمد [ 9 ] بن اسماعيل سامانى است به سال [ 10 ] سيصد و چهل از هجرت نبويه صلى الله عليه و آله [ 11 ] و سلم .
ذكر نمازگاه عيد
چون قتيبة بن مسلم مسجد جامع بنا كرد اندرون حصار بود . از اندرون
هامش
[ 1 ] - ش ، ب : نبود
[ 2 ] - خ : رسيده
[ 3 ] - د ، ب : در مسجد ( واو ) ندارد - خ : فرو افتاده در مسجد
[ 4 ] - مقدار دو ورق تا اينجا از نسخهء - م - افتاده است - خ : و سر او با روى
[ 5 ] - م ، ب ، خ : از مال خالص خود
[ 6 ] - خ : و در جمله - نسخ ديگر : در جمله
[ 7 ] - ب ، م : با مناره - د ، خ : بناء مناره
[ 8 ] - د : ( الملك ) از اين نسخه افتاده - م ، ب : ملك شمس
[ 9 ] - در ( م ، ب ، د ، خ ) « بن احمد » نيست
[ 10 ] - خ : سال
[ 11 ] - ب : ( واله ) ندارد