و آيا چيزى از اينها از يهوديت و نصرانيّت و يا مذهب زرتشتى گرفته شده است ؟
آيا در هيچ يك از اين مباحث چيزى بر خلاف اصول قواعد اسلام و بيرون از منطق كتاب و سنّت ( قرآن و روش و گفتار پيامبر صلى الله عليه و آله ) ديده مىشود ؟
و آيا موقع آن نرسيده است كه افراد منصف و با اطلاع در اين باره صريحاً قضاوت و حكم كنند و افراد غير مطلع با شنيدن اين حقايق از دروغ و افترا دست بردارند ؟ !
شايد خداوند ( در سايه اين گونه بحثها ) اين پراكندگى را تبديل به اتحاد و اجتماع كند ، و اين وحشتى كه مسلمانان از يكديگر دارند از بين برود و همهء برادران مسلمان در سايه پرچم قرآن گرد آيند و عظمت و بزرگى گذشته خود را بازيابند .
ولى بايد دانست اين آرزوى بزرگ هرگز صورت نمىگيرد و مسلمانان عزّت و حيات حقيقى خود را باز نخواهند يافت مگر اينكه تعصبات نارواى مذهبى و تعصبات قومى را از ميان بردارند .
من همواره اين سخن را تكرار كردهام كه ما بايد همهء مذاهب اسلامى را محترم بشماريم و خود را در جايگاهى بالاتر از اين اختلافات قرار دهيم .
آرى بالاتر از همهء اين اختلافات بذر و هستهء اصلى حيات ملتها وجود دارد ، و آن اينكه : با برادران دينى خود از روى اخلاص مبادلهء محبّت و دوستى كنند ، در منافع با آنها شريك و سهيم باشند ، هم به آنها منفعت برسانند و هم از آنها منتفع گردند ، هرگز از روى استبداد و برترىطلبى با يكديگر رفتار نكنند ، آنچه براى خود دوست مىدارند حقيقتاً و جداً براى برادران دينى خود نيز دوست بدارند .
البتّه ممكن است بعضى تحقق اين روابط دوستانه و صفات عالى را در ميان عموم مسلمانان با آن اختلافاتى كه امروز دارند يك خواب و خيال و يا يك نوع آرزوى محال بدانند ولى ما از رحمتهاى الهى مأيوس نيستيم و از لطف خدا دور
أصل الشيعة وأصولها ( آيين ما ) ( فارسى ) — صفحة 294
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٤