مرد بزرگى كه سرچشمهء تحول عظيمى شد
پيشگويى عجيب !
او در سال 1294 هجرى قمرى در نجف اشرف مهد علم و فضيلت چشم به دنيا گشود ؛ نام او را « محمّد حسين » نهادند . شاعر معروف و زبردست نجف ماده تاريخ ولادت او را در شعر زيباى خود چنين سرود :
وَبَشَّرَ الشَّرْعُ مُذْ أَرَّخُوا * « سَتُثْنى وَسائِدُهُ لِلْحُسَيْنِ » !
« يعنى هنگامى كه تاريخ او را مىگذاردند شرع اسلام بشارت داده شده كه به زودى و ساده آن براى حسين ( كاشف الغطا ) چيده خواهد شد » .
اين شعر هنگامى سروده شد كه كاشف الغطا هنوز در اوايل عمر بود و مدارج ترقى را طى نكرده بود ، ولى اين پيشگويى بر زبان اين شاعر با صفا جارى شد و چيزى نگذشت كه از سرآمد زمان خود و از بزرگترين شخصيتهاى علمى و اجتماعى جهان اسلام گرديد ؛ چه پيشگويى صادقى ؟ ! .
او به حق شايسته چنان مقامى بود ، چرا كه او قبل از هر چيز از خانوادهاى برخاست كه همچون يك باغ پر ثمر شاخههاى نيرومند و پر برگ خود را سالها بر سر مسلمين افكنده بود ، خانوادهء بزرگى كه تاريخچهء حيات آنان دوش به دوش ، تاريخ پر افتخار نجف پيش مىرفت و بيش از يكصد و هشتاد سال يعنى از آن زمان كه جدّ اعلاى آنها « شيخ خضر بن يحيى » از شهر كوچك « جناجه » در جنوب « حله » به نجف اشرف آمد ، زعامت و رهبرى يك جنبش عظيم دينى را به