اما عدّهاى كه پس از طلاق مىگيرد در غير اين سه مورد واجب است .
در وطى به شبهه نيز عدّه واجب است مگر در يائسه و صغيره . اما در « زنا » هيچ گونه عدّهاى وجود ندارد ؛ زيرا نطفهء نامشروع محترم نيست .
عدّهء وفات در غير زن باردار چهار ماه و ده روز است ولى اگر زن باردار باشد بايد « ابعدالاجلين » را رعايت كند ( يعنى اگر بيش از چهار ماه و ده روز وضع حمل نمايد عدهء او همان چهار ماه و ده روز است ، اما اگر وضع حمل او پس از چهار ماه و ده روز باشد پايان عدهء او وضع حمل اوست ) .
عدّهء طلاق در زمانى كه عادت ماهانه نمىبيند ( اما در سنينى هستند كه به مقتضاى سن بايد ببينند ) سه ماه تمام است و در زنانى كه عادت مىبينند سه مرتبه بايد عادت ببينند و پاك شوند .
عدّهء زنان باردار پس از طلاق اين است كه وضع حمل كند ( خواه زياد طول بكشد خواه كم ) .
شيعه معتقد است اگر طلاق ، طلاق سوم نباشد ، طلاق خلعى هم نباشد شوهر در تمام مدتحق رجوع دارد و اگر رجوع كرد طلاق از اثر افتاده و به حال زوجيت بر مىگردند ، اما اگر عدّه بگذرد و رجوع نكند ديگر حق رجوع ندارد ، چنانچه مايل به تجديد زوجيت باشند بايد عقد جديدى با رضايت طرفين و شرايط ديگر انجام گيرد .
شيعه حضور دو شاهد عادل را هنگام « رجوع » آنچنان كه در طلاق لازم بود ، لازم نمىداند اگر چه مستحب است « 1 » همچنان كه الفاظ مخصوصى در آن معتبر نيست ، بلكه هر نوع سخن و عمل و حتى اشارهاى كه حاكى از تمايل شوهر به
هامش
( 1 ) . عدم وجوب حضور دو شاهد عادل در « رجوع » يك نوع تسهيل در آشتى و تحكيم پيوند زناشويى است . چنان كه شرح آن در سخنان مرحوم كاشف الغطا به زودى خواهد آمد