طلاق و طرق محدود ساختن آن
از سخنان گذشته اين نكته روشن شد كه روح ازدواج يك نوع « قرارداد دوجانبه » و علاقه و رابطهء خاصى است كه بين زن و مرد برقرار مىگردد ، و همين امر موجب مىشود كه نام « زوج » ( جفت ) بر هر يك از آن دو گذارده شود ؛ اين تعبير به خاطر انضمام و ارتباط هر يك با ديگرى است كه آنها را به هم ديگر نزديك ساخته ، مانند دو چشم ، و دو گوش و دو دست ؛ در حالى كه پيش از عقد و ازدواج دو موجود جدا از يكديگر محسوب مىشدند . ولى اين قرارداد دو جانبه آنچنان رابطهء نيرومند و عميقى ميان آنها برقرار مىسازد كه بالاتر از آن قابل تصور نيست .
قطعاً عبارتى گوياتر و بهتر از اين آيه براى بيان اين ارتباط عميق نمىتوان يافت : « هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ » ؛ آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها » . « 1 » اين نكته نيز روشن شد كه اگر هنگام انعقاد اين رابطه هيچ گونه قيد و شرطى از نظر مدت در آن نباشد ، و به همان طبيعت اوّلى خود گذارده شود ، نتيجه و مفهوم آن ، ازدواج دائمى ، كه تا هنگام مرگ بلكه بعد از آن آثارش باقى است خواهد بود ،
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 187 .
شايد علت تشبيه « زن و مرد » ، به لباس يكديگر اين است كه لباس عيب پوش است ، زينت است ، حافظ تن در برابر حوادث است ، و چسبيده به تن و محرم اسرار است ، دو همسر نسبت به يكديگر نيز بايد چنين باشند