مالكيت ابدى و هميشگى است كه جز با يك وسيلهء اختيارى مانند خريدوفروش مجدد ، هبه ، صلح يا يك وسيله غير اختيارى مانند ورشكست شدن ، مردن و امثال آنها ، از بين نخواهد رفت .
ولى گاهى از همان اوّل ، مالكيت ، محدود به وقت معينى است به اين معنا كه خيار فسخ يا انفساخ « 1 » در آن قرار داده شده ، بديهى است عمر چنين ملكيتى كوتاه و محدود به همان مدتى است كه در عقد تعيين گرديده ( تا زمان فسخ يا انفساخ قهرى ) و در هر حال اينها مطالبى است كه عقل و شرع در آن اتفاق نظر دارند .
بنابراين ، اى دانشمندان و اى علماى اسلام ! و شما اى نويسندگان ، اين همه سر و صدا دربارهء « متعه » كه نوعى از ازدواج عادى است براى چيست ؟ آيا اين مطلب جاى سرزنش دارد كه شما هميشه به شيعه حمله و سرزنش مىكنيد ؟
آيا اين بحث فشرده و كوتاه كافى نيست كه شما را از برافروختن آتش عداوت در ميان مسلمانان باز دارد و وادار به انقياد و تسليم در برابر حق كند ؟
به عزّت حق و شرافت حقيقت سوگند ، من در آنچه گفتم جز از « حق » طرفدارى نكردم ، و اگر انتقادى كردم تنها انتقاد من از باطل بود . تكيه گاه ما خداست و بازگشت همهء ما به سوى اوست .
* * * دربارهء عقد نكاح و ازدواج از نظر شيعه به همين قدر قناعت مىكنيم ، البته بحثهاى زيادى دربارهء احكام نكاح ، احكام اولاد ، نفقه ، انواع عدّه ، و امثال آن باقيمانده كه از عهدهء اين مختصر بيرون است و بايد در كتابهاى ارزشمند فقهى دانشمندان شيعه مطالعه نمود .
هامش
( 1 ) . « شرط انفساخ » يك نوع « شرط نتيجه » است كه در فقه معروف مىباشد به اين معنا كه طرفين معامله شرطمىكنند چنانچه فلان جريان پيش آيد و يا يكى از طرفين فلان كار را انجام دهد عقد خود به خود فسخ شود بدون اينكه محتاج به اجراى صيغه فسخ باشد