طرفينى هست كه جنبهء مالى ندارد اگر چه ممكن است متضمن يك حق مالى نيز باشد ، مانند « ازدواج » كه هدف اصلى آن حفظ نسل و نظم خانواده و بقاى نوع انسانى است .
ازدواج از نظر شيعه بر دو نوع است : ازدواج دائم و ازدواج موقت ؛ نوع اوّل مورد اتّفاق عموم مسلمانان مىباشد ، ولى نوع دوم يعنى « ازدواج محدود و موقت » كه گاهى از آن به « متعه » نيز تعبير مىشود و آيهء صريح قرآن مجيد گواه مشروعيت آن است : « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ » ؛ زنانى را كه متعه [ / ازدواج موقت ] مىكنيد واجب است مهر آنها را بپردازيد » . « 1 »
شيعه مىگويد همانطور كه در آغاز اسلام اين نوع ازدواج ، مشروع بوده ، الآن هم مشروع است ، و تا ابد هم مشروع خواهد بود . ولى همواره يك كشمكش دامنه دار در اين ميان و ديگران بر سر اينوجود داشته و تاريخچه اين نزاع به زمان ياران پيغمبر صلى الله عليه و آله مىرسد .
از آنجا كه اين مسأله از جهاتى واجد اهميّت است بد نيست كمى مشروحتر دربارهء آن بحث و گفتگو كنيم و گوشهاى از حقايق مربوط به آن را براى روشن ساختن افكار همهء برادران مسلمان تشريح نماييم .
ازدواج موقّت از نظر شيعه
يكى از مسائل غير قابل انكارى كه هر كس كمترين سر و كارى با قوانين و احكام داشته باشد در آن ترديد نمىكند كه نكاح متعه ( ازدواج موقت ) يعنى عقدى كه زمان محدود و معينى دارد ، از طرف شخص پيامبر اسلام تشريع و تجويز شده ، و جمعى از ياران پيغمبر صلى الله عليه و آله در زمان حيات آن حضرت و بعد از
هامش
( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 24