چه بخواهد بر مىگزيند ، آنان ( در برابر او ) اختيارى ندارند » « 1 » ، همچنين خدا هر كس را بخواهد براى منصب امامت بر مىگزيند و به پيامبرش دستور معرفى او را به مردم مىدهد ؛ او تمام وظايفى را كه پيغمبر به عهده دارد به عهده خواهد داشت ، با اين تفاوت كه به امام وحى نمىشود ، بلكه او احكام خدا را از طريق پيغمبر به تأييدات الهى دريافت مىدارد .
بنابراين « پيغمبر » مبلّغ خداست و « امام » مبلّغ پيامبر مىباشد .
شيعه امامان را دوازده نفر مىداند كه هر كدام امام بعد از خود را صريحاً معرفى نموده است . شيعه معتقد است امام مانند پيغمبر بايد از گناه و اشتباه معصوم و پاك باشد ، و گرنه اعتمادى به گفتار و اعمال او نخواهد بود و نمىتوان سخنان او را به عنوان سخن خدا و پيغمبر پذيرفت و يا اعمال او را سرمشق قرار داد . « 2 »
آيهء شريفهء زير نيز صريحاً در لزوم عصمت امام است : « إِنِّى جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِى قَالَ لَايَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ » ؛ خداوند به او فرمود : من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم . ابراهيم گفت : از دودمان من ( نيز امامانى قرار بده ) خداوند فرمود : پيمان من ، به ستمكاران نمىرسد ( مگر آنها كه شايستهاند ) » . « 3 »
و نيز شيعه معتقد است امام بايد از تمام مردم زمان خود در تمام علوم و فضايل و دانشها برتر باشد ؛ زيرا منظور و هدف از نصب امام تكميل نوع بشر و تهذيب جامعه انسانيّت به وسيلهء علم و عمل صالح است : « هُوَ الَّذِى بَعَثَ فِى
هامش
( 1 ) . سورهء قصص ، آيهء 68
( 2 ) . گرچه بسيارى از دانشمندان و بزرگان علماى شيعه دليل لزوم معصوم بودن پيغمبر و امام را همين مسأله « جلب اعتماد و اطمينان » ذكر كردهاند و البتّه دليل مزبور دليل صحيح و درستى است اما ما در كتاب « رهبران بزرگ » دليل جالبترى براى اين مسأله از طريق « ايمان و علم پيامبر و امام » و اينكه عصمت مولود مقام ايمان و علم آنها به اسرار احكام است ، ذكر كردهايم شرح كامل اين دليل و دليل اوّل را مىتوانيد در كتاب مزبور مطالعه كنيد
( 3 ) . سورهء بقره ، آيهء 124