هدف اصلى دور شويم ، به خصوص اينكه مطلب روشنتر از آن است كه كسى در آن ترديد نمايد .
قابل توجه اينكه در همان زمان كه امويان و بنى عباس مرتباً مشغول تحكيم پايههاى سلطنت و حكومت خود و مبارزه با دشمنان بودند ، و بساط عيش و نوش گسترده و آشكارا به هر گونه لهو و لعب دست مىزدند ، فرزندان على عليه السلام تمام توجه خود را صرف علم و عبادت و ورع و بى اعتنايى به ظواهر فريبنده زندگى مادى دنيا نموده و هيچ گونه دخالتى در امر سياست - همان سياستى كه آن روز به معناى دروغ و مكر و خدعه بود - نداشتند .
روشن است اين تفاوت ، تأثير فراوانى در گسترش مذهب تشيّع و توجه مسلمانان نسبت به خاندان پيغمبر داشت ، افكار عمومى را از بنىاميّه و بنىعباس رويگردان و به اهل بيت عليهم السلام متوجه مىساخت .
اين نكته نيز بديهى است كه مردم آن زمان مانند هر زمان ديگر اگر چه غالباً نسبت به امور مادى علاقه شديدى داشتند و محبّت آنها نسبت به مال و ثروت جاى انكار نبود ، ولى در عين حال معنويت و علم و روحانيّت آنها ، موقعيت شايان خود را در افكار و نفوس مردم هنوز از دست نداده بود .
به خصوص اينكه از زمان پيغمبر صلى الله عليه و آله چندان دور نيافتاده بودند و آثار تعليمات آن حضرت هنوز در افكار آنها باقى بود ، و اسلام هم با آن وسعت نظرى كه دارد هرگز مانع از طلب دنيا از طريق مشروع نبود .
از طرفى مسلمانان آشكارا مىديدند كه اسلام همان آيينى است كه درهاى خير و بركت را به روى آنها گشوده و سرچشمههاى خوشبختى و سعادت را به سوى اجتماع آنان سرازير ساخته است ؛ پادشاهان ايران و روم را در برابر آنان به خضوع وا داشته ، و كليد خزاين شرق و غرب را به دست آنها داده است .
خلاصه پيروزيها و افتخاراتى نصيب عرب كرد كه حتى گوشهاى از آن را هم به خواب نمىديدند .
أصل الشيعة وأصولها ( آيين ما ) ( فارسى ) — صفحة 130
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣٠