اين زحمت را از دوش ما بر مىدارد و با مراجعهء به آنها حقيقت كاملًا آفتابى مىشود .
از جمله عالم بزرگوار « سيّد حامد حسين » هندى كتابى در اين زمينه تأليف كرده كه آن را « عبقات الانوار » ناميده است . اين كتاب بيش از ده جلد است كه هر جلد آن تقريباً به اندازه كتاب « صحيح بخارى » مىباشد . وى در اين كتاب اسناد احاديث مزبور را از طرق معتبرهء اهل سنّت ذكر كرده ، و دلالت آنها را بر مقصود كاملًا تشريح نموده است .
اين دانشمند يكى از هزاران نفر است كه قبل يا بعد از او در اين باره بحث نموده ، و دست به تأليف زدهاند .
عوامل گسترش تشيّع پس از پيامبر صلى الله عليه و آله
پس از رحلت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عدّهاى از صحابه تصميم گرفتند خلافت را از على عليه السلام بگردانند ، به بهانهء اينكه سن آن حضرت كم است و يا اينكه قريش ميل ندارند « نبوّت » و « خلافت » هر دو در خاندان « بنى هاشم » باشد ، مثل اينكه تصور مىكردند اختيار « نبوّت و خلافت » به دست آنهاست ، و به هر كس بخواهند مىتوانند ببخشند ! يا به علل ديگر كه فعلًا كارى به آن نداريم .
در اين موقع على عليه السلام از بيعت كردن با خليفهء وقت خوددارى نمود ، و اين حقيقتى است كه هر دو مذهب ( شيعه و سنى ) بر آن اتّفاق نظر دارند ، حتى در « صحيح بخارى » در باب « غزوه خيبر » نقل شده كه آن حضرت بيعت نكرد مگر پس از گذشتن شش ماه « 1 » ، عدّهاى از بزرگان صحابه و ياران بافضيلت پيغمبر صلى الله عليه و آله مانند « عمّار » و « مقداد » و « زبير » و جمعى ديگر نيز از وى پيروى كرده ، و از بيعت
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى ، ج 5 ، ص 177 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 2 ، ص 337 ؛ الصواعق المحرقه ، ص 13 ؛ الامامةوالسياسة ، ج 1 ، ص 11 ؛ مروج الذهب ، ج 2 ، ص 302