( 1 )
پيدايش و گسترش تشيّع
شيعه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله
آيين تشيّع از كجا به وجود آمد ، و چگونه رشد پيدا كرد ؟ نخستين كسى كه بذر تشيّع را پاشيد كه بود ؟ و چگونه اين نهال برومند رشد كرد و به ثمر رسيد و گل و ميوه داد ؟ تا آنجا كه حتى بسيارى از زمامداران اسلام به آن گرويدند ، و جمعى از خلفاى بنى عباس ، و وزراى معروف دولت عباسى در برابر آن خضوع نمودند ؟
چه كسانى با خونهاى پاك خود اين نهال را آبيارى كردند ؟ و چگونه بر اثر اشتباهات و انحرافات خلفاى اموى و عباسى ، مردم به ائمه اهلبيت عليهم السلام پناه بردند ؟ اينها مسايلى است كه در اين فصل بايد مورد بررسى قرار گيرد .
نخستين كسى كه بذر تشيّع را در سرزمين اسلام پاشيد شخص بنيانگذار جهان اسلام حضرت محمّد صلى الله عليه و آله بود ، يعنى بذر « تشيّع » و « اسلام » همراه هم و ملازم يكديگر افشانده شدند و پيامبر همواره آن را آبيارى مىكرد و مراقبت مىنمود تا نهال آن برومند ، و شاخههاى آن پر گل شد « 1 » ، و سرانجام بعد از وفات
هامش
( 1 ) . نصوص تاريخى و روايى كه در توصيف گروهى به عنوان شيعه از سوى رسول اكرم صلى الله عليه و آله وارد گشته درمنابع بسيارى آمده براى نمونه ر . ك : ترجمة الامام على عليه السلام از تاريخ ابن عساكر ، ج 2 ، ص 442 ، ح 918 ؛ ينابيع المودة ، چاپ چهار جلدى ، ج 3 ، ص 197 ؛ شواهدالتنزيل ، ج 2 ، ص 362 ؛ كفاية الطالب ، ص 244 باب 62 ؛ فرائد السمطين ، ج 1 ، ص 155 ، ح 18 ، تفسير روح المعانى ، ج 30 ، ص 207 ؛ تفسير جامع البيان ، ج 30 ، ص 265 ؛ كنوزالحقائق ، ص 188 و 92 ؛ المناقب خوارزمى ، ص 228 ؛ بشارة المصطفى ، چاپ دوم ، نجف ، ص 182 و 155 و 14