كه فرازهاى ستايشگران در كار در مىماند و گوينده هر چه هم گفتار را دراز كند و از نعمت زبان آورى و شيوا گوئى برخوردار باشد باز حق مطلب را نتواند گذارد و از يك سوى نيز خاموشى گزيدن و نپرداختن به ستايش چنين كتابى كه نادانان را راهنمائى مىكند و نا آگاهان را هوشيار مىسازد و گمراه را به راه مىآرد و پردههاى شبهه را از چهرهء حقايق دينى كنار مىزند و پژوهشگران را در برابر حقيقتى روشن و آشكار به ايستادن وا مىدارد . . . آرى خوددارى از ستايش اين كتاب ، سرباز زدن از يارى حقيقت است و سستى نمودن در انجام وظيفه . اين بود به بررسى و خواندن آن پرداختم و جانم لبريز از بزرگداشت و خوش آيند و شگفتى گرديد زيرا ديدم آن گم گشته اى كه جهان غيب - در طول اين روزگاران دراز - نگاهداشته و به دنياى مانداده و همگان در جستجويش بودند ، همان را دانشورى امين و درستكار آشكار ساخته كه در كار جهان و دين مورد اطمينان است و خداوند ، همراه با توانائى ايمان ، توانائى علمى و توانائى در روشنگرى را نيز به دو ارزانى داشته و با جمع شدن اين سه گونه توانائى در او ، چنان توانائىاى براى او فراهم آمده كه هيچ توانائىاى در برابر آن ايستادگى نكند و با يارى آن ، بر نادرستىها و گمراهىها تاخته دشمن را بر زمين بزند و ريشه كن ساخته و بازيچههاى او را از هم دريده و پاره پاره نمايد .
و اين - به حيات الهى سوگند - موهبتى است بزرگ ، كه به آن نمىرسد مگر كسى كه بهره اى بزرگ از خوشبختى داشته باشد ، و كيست كه به اين موهبت ، سزاوارتر از اين مجاهد بزرگى باشد كه جان خويش را وقف كرده است براى يارى حق و پيكار با نادرستىها ؟ و پيوسته ، شب و روزش را گذاشته است بر سر كوششى سخت ، و آشكار و نهان هماره رنج مىبرد و مشتاق است كه وظيفه اش را انجام داده باشد خداوند ، هم در او و براى او بركت پديد آرد و هم در كوششها و تلاشهايش ، و در آستان خداوند - كه كار او بسى بزرگ است - نيز همين بزرگوارى براى او بس كه اين كار بزرگوارانه اش را براى وى - و نه ديگران - اندوخته و اين فيض را به دو رسانده و آن را به همان گونه بر دستهاى وى ، انجام داده كه معجزهها را بر دستهاى پيامبران . پس در آغاز و انجام ، درود و رحمت و
الغدير ( فارسي ) — صفحة 245
مساهمون: اكبر ثبوت
ص٢٤٥