بودهاند . « 1 » .
وى از صحابهء رسول ( ص ) و از بزرگان اصحاب امام على و امام حسن عليهما السّلام و از سران و رؤساى مسلمانان كوفه بود .
( 1 ) او و برادرش « هانى بن عدى » به حضور پيغمبر شتافتند . در كتاب « استيعاب » مىنويسد : « حجر از فضلاى صحابه و از سالمندان ايشان به عمر كوچكتر بود » نظير اين گفتار در كتاب « اسد الغابة » نيز آمده است . حاكم در كتاب
هامش
( 1 ) قبيلهى « كنده » تيرهاى از « بنى كهلان » بودند كه ابتدا در يمن سكونت داشتند و بعدها بسيارى از بزرگان ايشان به عراق مهاجرت كردند . « كهلان » و « حمير » پسران « سباء بن ينتجب بن يعرب بن قحطان » اند و سباء در سلسله نسب هر دو قبيله نامبرده مىشود .
معروف بود كه عرب پس از خاندان « هاشم بن عبد مناف » چهار خاندان را ببزرگى و شرف مىشناسد : خاندان قيس فرارى و خاندان دارميين و خاندان بنى شيبان و يمنىهاى خاندان حارث بن كعب . و اما « كنده » از خاندانها بشمار نمىآمدند بلكه در عداد « پادشاهان » بودند و « پادشاه گمراه امرؤ القيس » از ايشان بود . اين طايفه هم در يمن و هم در حجاز حكومت داشتند و پس از اسلام نيز شكوه اين قبيله بر جاى بود : نام برخى از آنان در فتوحات و انقلابهاى و پس از اسلام نيز شكوه اين قبيله بر جاى بود : نام برخى از آنان در فتوحات و انقلابهاى اسلامى ياد مىشود ؛ بعضى از ايشان استاندارى ولايات را حائز بودند ؛ برخى مانند حسين بن حسن حجرى منصب قضاوت داشتند ؛ برخى مانند جعفر بن عثمان مكفوف از شعراى مبارز بشمار مىآمدند ؛ هانى بن جعد بن عدى - برادرزادهى حجر - از اشراف كوفه بود ؛ جعفر بن اشعث و پسرش عباس بن اشعث از شيعيان امام ابو الحسن موسى و امام على بن موسى الرضا بودند ولى خود « اشعث » ( پدر جعفر ) بزرگترين منافق كوفه بود ؛ اسلام آورد و پس از وفات رسول خدا ( ص ) مرتد شد و مجددا اسلام آورد و ابو بكر اسلام او را پذيرفت و خواهرش را كه مادر محمّد بن اشعث شد به ازدواج او در آورد و امام حسن عليه السّلام دختر او را بزنى گرفت و همين زن بود كه باغواى معاويه آن حضرت را مسموم كرد .