تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 439

مساهمون:

ص٤٣٩
( 1 ) « اما بعد ، اين طغيانگر با ما و شيعيان ما رفتارى در پيش گرفته كه همه‌ى شما ديده و دانسته و فهميده‌ايد . اينك من از شما سؤالى مىكنم ، اگر راست گفتم تصديقم كنيد و اگر دروغ پرداختم تكذيبم نمائيد . هان ! سخنم را بشنويد و گفتارم را بنويسيد آنگاه به شهرها و قبيله‌هاى خود بازگرديد و هر كس از مردم را كه به دو اطمينان داريد ، به حق ما كه خود ميدانيد دعوت كنيد . زيرا من از آن بيمناكم كه اين امر بفراموشى سپرده شود و حق از بين برود و مغلوب گردد و خداوند نور خود را كامل‌كننده است گرچه كافران نپسندند . » آنگاه هر چه از آيات قرآن كه درباره‌ى آنان نازل شده بود بر خواند و تفسير كرد و آنچه پيغمبر خدا در باره‌ى پدر و مادرش و برادرش و درباره‌ى خودش فرموده بود نقل كرد . . و در همه‌ى آنها صحابه مىگفتند : آه ! بلى درست است ، ما خود شنيده‌ايم و ديده‌ايم . و تابعىها مىگفتند : آه ! بلى اين حقيقت را صحابىهائى كه مورد وثوق و تصديق ما بودند براى ما نقل كرده‌اند . و آنگاه آن حضرت ميفرمود : پس شما را سوگند مىدهم به خدا ، كه آن را به هر آن كس كه به خودش و دينش اطمينان داريد ، بازگوئيد » .