تباين ميان اين دو قلمرو و اين دو هدف و اين دو روش چيزى مشاهده ميكنى ؟ ! ( 1 ) مردم خو گرفتهاند كه به اينچنين حادثهئى همچون خسارت و صدمهئى بزرگ بنگريد و اين بدان جهت است كه به اين حادثه از ديدگاه تنگ دنيا و ماده مينگرند و از اين ديدگاه ، البته جز خسارت مادى چيز ديگرى در اين حادثه نمىتوان ديد .
اما آن نفس مطمئنهاى كه جبلت او بر خير محض است ، اين حادثه را وسيلهئى مىبيند براى رسيدن به هدفهائى كه بسى عزيزتر از حكومت و بسى گرامىتر از همهى دنيا است و در عين اين حال ، واقعهى پرشكوهى كه بر تارك تاريخ انسانيت همچون ستارهئى مىدرخشد .
( 2 ) بدين گونه امام حسن در جهادش و در صبرش و در فداكاريش از همهى مردم برتر آمد . . و اين مثلث فضيلت ، مادر همهى فضائل است .
يك مثلث ديگر و باز يك مثلث سومى از خصال فضيلتبار در او وجود داشت كه همه بطور مجموع ، ابزارهاى عظمت و گواههاى برترى او بودند :
يكى آنكه امام بود و محبت و دوستيش واجب بود و پسر پيغمبر بود .
ديگر آنكه از ياران خودش و از دشمنانش و از همسرش ضربت ديد .
و همانطور كه گفتيم وى از لحاظ روش ممتاز جهادش و صبر عظيمش و فداكارى بىنظيرش بر همهى انسانها برتر آمد .
اينك تا - مخصوصا - اين سه خصلت ، به صورت خصلتهاى ويژهى حسن بن على با مشخصاتى كه جاى هيچگونه بحث و جدال نماند ، بطور كامل روشن و مفهوم گردد ، توضيح ميدهيم :
صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 267
مساهمون: السيد الخامنئي
ص٢٦٧