در اين باب به سليمان عليه السّلام .
وكلا مفعول آتينا است مقدم بر او جهت اهتمام به تعليم يعنى هر يك را از ايشان يا از پيغمبران داده ايم حكومت وعلم .
گويند حكمت داود عليه السّلام بر وجه واقع شد كه صاحب گوسفند تسليم كند گوسفند خود را به صاحب تاك عوض آن چه تلف كرده اند .
وسليمان عليه السّلام يازده ساله بود گفت يا نبى الله موافقتر به حال مدعى ومدعى عليه آنست كه حكم كنيم كه صاحب گوسفند گوسفندان را در اين سال تسليم صاحب تاك كند تا منتفع شود از نتاج آنها و شير و پشم آنها و صاحب تاك تاك را تسليم صاحب گوسفند نمايد تا اصلاح كند بعد از آن بهم باز گردانند .
داود عليه السّلام گفت حكم تو بهتر است .
و در ( كافى ) كلينى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده اند كه فرمود كه حق سبحانه و تعالى وحى فرستاد به داود عليه السّلام كه يكى از فرزندان خود را وصى خود كن زيرا كه در علم من قرار يافته كه هيچ پيغمبرى را مبعوث نگردانم مگر آن كه وصى او از اهل بيت او باشد .
وداود عليه السّلام را فرزندان بسيار بود فاما يكى از فرزندان خود را غير سليمان كه مادر او زنده بود بيشتر دوست مىداشت ومىخواست كه او را وصى خود گرداند .
پس خداى تعالى وحى كرد به داود ( ع ) كه تعجيل مكن تا آن كه يك روز
هامش
مگر از روى وحى پس امتياز حضرت سليمان به وصايت از طرف حضرت داود از ميان برادران وى بعد از بيان تفصيل وحكمت حكم مترافعين ثابت شد به سبب اهليت وعلم آن به تفاصيل قضاء بطريق وحى .