يكى وارثى كه غير پدر و مادر و فرزند ( 1 ) باشد .
دوم كسى كه بميرد و وارث او نه پدر او باشد و نه مادر او و نه فرزند او ( 2 ) .
سيم معنى مصدرى ( 3 ) يعنى خويشاوندى غير پدر و مادر و فرزند از جهت آن كه خويشاوندى غير پدر و مادر و فرزند ناقص است نسبت به خويشاوندى ايشان و در بعض روايات از ائمه هدى عليهم السلام واقع
هامش
( اقول ) قد ظهر مما ذكر ان الكلالة هم الاقارب غير الوالد والولد سموا بذلك اعتباطا وارتجالا اذا اخذ من الاكليل لاستدارتهم بالنسب وخلو الوسط عن الوالد والولد .
او من الكلال وهو الاعياء فكأنهم لتناولهم الميراث من بعد على اعياء و ضعف .
او من الكل وهو الثقل فكأنهم كل وثقل على المورث ويطلق على المورث والوارث من جهة انتساب كل منهما إلى الاخر .
فالكلالة مصدر يتناول الذكر والانثى وبما ذكر فسرت الكلالة فى الاخبار كما فى معانى الاخبار عن ابى عبد الله ( ع ) قال الكلالة ما لم يكن والدا ولا ولدا .
( 1 ) به اعتبار اين كه كل وثقيل است بر ميت بخلاف وارث پدر و مادر و فرزند چون كه اينها به منزله ء خود ميت هستند .
( 2 ) اطلاق كلاله بر ميت كه وارث او پدر و مادر و فرزند نبوده باشد از باب تسميه ء مورث باسم وارث است .
چون كه نسبت كل وثقل بر وارث غير پدر و مادر و فرزند اظهر است از نسبت آن به مورث .
( 3 ) معناى مصدرى كلاله عبارت از اعياء و يا از ثقل است نه خويشاوند واطلاق كلاله به خويشاوندى غير از پدر و مادر و فرزند به سبب ثقل بودن آنهاست به ميت .
اطلاق كلاله بر پدر و مادر و فرزند صحيح نيست به جهت اين كه اينها به منزله ء خود ميت خليفه ء اوليه بمال مورث پس از مردنست .