و با زن نزديكى مىكنم و هر كه رو گرداند از سنت من نباشد از امت من بعد از آن فرمود كه مردم را جمع كنند .
و چون جمع شدند خطبه ء بليغ اداء فرمود وگفت چيست حال قومى كه حرام مىكنند بر خود زنان را و بوى خوش را وخواب را ولذتهاى دنيا را به درستى كه من امر نكرده ام شما را كه مثل عباد زهاد يهود و نصارى باشيد به درستى كه نيست در دين من ترك گوشت و زنان و نه نشستن در صومعه ها عبادت كنند خداى تعالى را و شريك مگردانيد به او هيچ چيز را و حج وعمره به جاى آوريد و نماز بگذاريد وزكاة مال بدهيد و روزه ء ماه رمضان بداريد وسخت مگيريد بر خود .
زيرا كه هلاك شدند آنان كه پيش از شما بودند به سبب آن كه سخت گرفتند بر خود پس خداى تعالى نيز سخت گرفت بر ايشان و اين جماعت باقى مانده هاى ايشانند در ديرها وصومعه ها پس اين آيت نازل شد .
ومخفى نماند كه اين آيت ( 1 ) دلالت مىكند بر آن كه چيزهاى لذيذ
هامش
( 1 ) خلاصه ء آن چه از آيه ء كريمه مستفاد مىگردد بشرح زير است :
1 - شخص مؤمن به خدا نبايد اشياء پاك و پاكيزه را بر خود حرام كند .
2 - شخص موحد بايد از اشيائى پرهيز كند كه حرمت آنها در قرآن ( و يا در سنت پيغمبر ( ص ) بيان شده است .
3 - شخص مؤمن خداشناس نبايد طريق رهبانيت و ترك دنيا را شعار خود قرار بدهد 4 - تحريم حلال و پاكيزه ها تجاوز از حد برو مقررات الهى است .
5 - تعدى از حدود الهى ممنوع و مورد توبيخ است .
6 - متجاوز از حدود را خداوند متعال دوست نمىدارد .