وايجاد محبت ورغبت بعد از نفرت و كراهت سابق يعنى حكمت مقتضى آنست كه مطلقات رجعيه بيرون نروند از خانه هاى شوهران خود تا آن كه عدت ايشان منقضى شود زيرا كه محتمل است كه شوهران ايشان پشيمان شوند از طلاق و قصد رجعت كنند و اين صورت ادخل است در رجعت ايشان .
وپوشيده نماند كه آيت مذكوره دالست بر جواز طلاق اگر چه مكروه است .
و بر آن كه صحت او موقوفست بر آن كه در طهر واقع شود اگر چه مخصص است به صورتى كه زوج حاضر باشد يا در حكم حاضر و دخول كرده باشد به زوجه بنا بر اجماع وروايات صحيحه ء اهل بيت عليهم السلام .
و بر وجوب عدت وتكميل آن ( 1 ) .
و بر وجوب توقف مطلقات رجعيه در مساكن سابقه ء خود تا آن كه عدت ايشان منقضى شود مگر آن كه از ايشان عملى صادر شود كه موجب خروج ايشان باشد ( 2 ) .
هامش
( 1 ) چنانچه مىفرمايد ( وأَحْصُوا الْعِدَّةَ ) واحصاء عدت مساوق با تكميل است .
( 2 ) خلاصه ء مفاد آيه ء كريمه اموريست بشرح زير :
1 - اشتراط طهارت از حيض در زمان وقوع طلاق به قرينه ء لازم در قوله تعالى ( لِعِدَّتِهِنَّ ) چنانچه تحقيق يافت .
2 - اين كه مراد از اين طلاق طلاق رجعيست نه طلاق به اين به قرينه ء قوله تعالى ( لا تَدْرِي لَعَلَّ الله يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً ) .
3 - اين كه مستفاد از ظاهر خطاب توجه تكليف وامضاء صحت طلاق راجع بر مكلفين است .
4 - اين كه ظاهر از قوله تعالى ( إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ) اينست كه طلاق راجعست بر مردان نه به زنان كما قال ( الطلاق بيد من اخذ الساق )