از خصايص پيغمبر ( ص ) است ليكن خلافست در آن كه واقع شده است يا نه .
هامش
ينكحها به غير مهر فقال انما كان هذا للنبي صلَّى الله عليه وآله وسلَّم فاما لغيره فلا يصلح حتى يعوضها شيئا يقدم إليها قبل ان يدخل بها قل او كثر ولو ثوب او درهم وقال يجزى الدرهم .
پس اين قبيل اخبار دلالت مىكند كه نكاح هبه عبارت از عقد نكاحى است كه به هبه ء مهر واقع مىشود نه اين كه عقد را بلفظ هبه واقع نمايند . ومراد از اختصاص عدم لزوم مهر است در چنين صورت نه قبل از دخول و نه بعد از آن . و اما در ساير مردمان نكاح بدون مهر صحيح نمىباشد بلكه لازمست اعطاء مهر و اجرت .
و اگر در وحله ء اول ذكر مهر هم نشده باشد بايد قبل از دخول چيزى فرض وتعيين نمايند تا اين كه مضاجعه صحيح باشد خواه نقدا رد نمايد و يا پس از فرض وتعيين در ذمه ء زوج قرض بماند .
خلاصه ء مفاد آيه ء شريفه
از آيه ء شريفه فوائدى استفاده مىشود بشرح زير :
1 - زن به عقد وتعيين مهريه به مرد حلال مىشود .
2 - عقد بدون مهر و بدون فرض وتعيين پس از اجراى عقد و يا بدون قصد اداء حلال نمىشود .
3 - كنيزانى كه در جنك وجهاد به غنيمت گرفته مىشود وبملك شخص مسلمان مىآيند ( به شرحى كه در شرع مقدس اسلام به سنت حضرت پيغمبر ثابت شده ) حلال مىشوند .
4 - دختران عمو و عمه و دائى و خاله بعد از عقد حلال مىشوند .
5 - عقد زن مشركه كه اطاعت امر خدا ورسولش را نكند جايز نيست .
6 - هر زن مؤمنه كه نفس خود را به پيغمبر اكرم هبه وواگذارد با اجراى عقد نكاح بدون مهر حلال مىشود و اين نكاح هبه مهر مخصوص رسول خدا