نكاح است به صيغه ء هبه مخصوص پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم است و در ساير مؤمنان جايز نيست ( 1 ) و ظاهر آنست كه : ( خالِصَةً لَكَ ) مصدريست كه مفعول مطلق واقع شده از براى تأكيد وتقدير آنست كه ( خلص لك خالصة ) يعنى خالص وبىشريك شد حكم مذكور ( 2 ) از براى تو خالص شدنى .
و احتمال دارد كه حال باشد از ( امْرَأَةً مُؤْمِنَةً ) يعنى در حالتى كه زن مؤمنه اى كه نكاح او به صيغه ء ( هبه ) واقع شود خالص وخاصه ء تست به اين معنى كه خليت او مخصوص تست و غير ترا حلال نيست .
و بر هر تقدير قول او ( مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ) حال مؤكده است از ضمير : ( خالِصَةً ) وتأكيديست بعد از تأكيد اختصاص حكم مذكور را به آن حضرت و معنى استنكاح طلب نكاح كردنست وقول او ( لِلنَّبِيِّ ) التفاتست از خطاب به غيبت جهت تعظيم وتفخيم مرتبه ء نبوت وتنبيه بر آن كه مرتبه ء نبوت مستوجب آنست كه امت نفس و مال خود را نثار پيغمبر ( ص ) خود كنند و پيغمبر رد نكند و همچنين قول او ( خالِصَةً لَكَ ) التفاتست از غيبت به خطاب جهت تنبيه بر آن كه مرتبه ء نبوت
هامش
( 1 ) بلكه مراد از قول ( خالِصَةً لَكَ ) اختصاص سقوط مهر است در صورت تحقق هبه از زن نفس خودش را نه صحت نكاح بلفظ هبه ( وهبتك نفسى ) بلكه احتمال دارد كه مراد از قول خداى تعالى ( خالِصَةً لَكَ ) اختصاص خطبه ء همان زن به حضرت پيغمبر ( ص ) است به اين معناى كه پس از واگذار نمودن زن نفس خودش را به آن حضرت واراده ء وى نكاح اشرا ديگران نمىتوانند همان زن را خواستگارى نمايند .
نه اين كه به مجرد هبه ء زن عقد وعلقه ء زوجيت محقق مىباشد .
( 2 ) بنا به گفته ء ما مراد از حكم مذكور عبارتست از سقوط مهر و يا اختصاص خطبه همان زن به حضرت پيغمبر ( ص ) در صورت اراده ء پيغمبر نكاح آن را نه وقوع نكاح به مجرد گفتن زن ( وهبتك نفسى ) .