و اين آيت ( 1 ) دالست بر آن كه جزاى عمل بد ازواج پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم دو برابر آنست وجزاى عمل نيك ايشان بيست برابر آن و اين از خصائص آن حضرتست هم چنان كه جزاى عمل نيك و بد سادات علويه برين وجه است .
الاية الثالثة قوله تعالى فى سورة الاحزاب ايضا : ( و ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ الله ولا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ الله عَظِيماً ) ( 53 )
يعنى جايز نيست مر شما را آن كه ايذاء رسانيد رسول خدا را صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و نه آن كه نكاح كنيد يكى از زنان او را بعد ازو هر گز . به درستى كه ايذاى رسول خدا ونكاح زن او بعد از او هست نزد خداى تعالى گناه بزرگ .
سبب نزول اين آيت آن بود كه طلحة بن عبيد الله گفت بعد از نزول آيت حجاب كه آيا نهى مىكند محمد صلَّى الله عليه وآله وسلَّم ما را از آن كه سخن كنيم با دختران عم خود مگر از پس پرده سوگند به خدا كه اگر بميرد نكاح كنم فلانه را از زنان
هامش
( 1 ) بدان كه آيه ء كريمه صريحست در اين كه اگر يكى از زوجات حضرت پيغمبر مرتكب عمل قبيحى ( گناه كبيره ) باشد او را دو برابر ديگران عذاب كند و اين دو عذاب بر خداوند متعال سهل وآسانست و عيال شدن به پيغمبر دفع عذاب نمىكند بلكه موجب شدت مجازات خواهد شد .
و همچنين اگر كسى از زنان وى عبادتى واطاعتى كرده باشد اجر او دو دفعه داده مىشود و براى او در آخرت روزى خوب حاضر ومهيا شده است .
و از اين بيان مطالبى مستفاد مىشود بطريق اولويت :
1 - زنان اشخاص بزرگ اسلامى سر شناس بيشتر بايد مراقب اعمال خود باشند .
2 - ارتكاب زنان سر شناس به معاصى كبيره بيشتر موجب ننگ مىشود .
3 - زنان مردان سر شناس از حيث عفت و تقوى و انجام اعمال خير وحسنه بايد سرمشق اجتماع باشند .
4 - اين كه اين قبيل زنان عاقبت بخير خواهند بود .