وپوشيده نماند كه آيت مذكوره دلالت مىكند ( 1 ) بر آن كه هم چنان كه حرام است بر مردان نظر كردن بسوى زنان نامحرم و ترك محافظت فرجهاى خود از نامحرم . حرام است بر زنان نيز نظر كردن بسوى مردان نامحرم و ترك محافظت فرجهاى خود .
چنان كه مرويست ام سلمه كه گفت من وميمونه نزد پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم بوديم بعد از نزول آيت حجاب ناگاه در آمد نزد ما پسر ام مكتوم كه كور بود .
پس پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم فرمود ما را كه پنهان شويد از او ما گفتيم كه يا رسول الله
هامش
( 1 ) از آيه ء كريمه مطالبى استفاده مىتوان كرد بشرح زير :
1 - زنان خود را از نظر كردن به مردان نامحرم بايد محفوظ بدارند .
2 - زنان خود را از ارتكاب به زنا بايد محفوظ بدارند .
3 - زينت وآرايش باطنى خود را بر بيگانه آشكار نسازند .
4 - زينت وآرايش ظاهرى ( مانند زينت لباس ) از حكم مذكور مستثنى است .
5 - بايد زنان بدن و سر خود را با مقنعه به پوشانند .
6 - محارمى كه زنان مىتوانند نزد آنها زينت باطنى را آشكار كنند اينها هستند شوهر ، پدر ، پدر شوهر ، پسر ، پسر شوهر ، برادر ، پسر برادر ، پسر خواهر ، زنان عفيفه ء ( مسلمه ) كنيز ملكى زنان ، اتباع خانواده از ابله وعنين وپير فرتوت ، واطفال نابالغ كه قدرت به جماع ندارند .
7 - زنان نبايد در موقع مشى و راه رفتن طورى رفتار كنند كه جلب توجه بيگانه شود مانند صدا كردن خلخال پا و يا جابجا كردن چادر و يا كارهايى كه در اين ازمنه از زنان محجبه در اغلب مشاهده مىشود كجا مانده از زنان بىحجاب و . .
8 - بايد از گناهان توبه كرد واميدوار به رحمت حق شد .
9 - در همه حال از گناه توبه كردن بهتر است مىتوان با توبه به رحمت اميدوار شد .