الاية السادسة قوله تعالى فى سورة النساء : ( ومَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ والله أَعْلَمُ بِإِيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ ولا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وأَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ والله غَفُورٌ رَحِيمٌ ) ( 25 ) .
يعنى هر كس كه تواناى نداشته باشد از شما بر زيادتى مال وتوانگرى از براى آن كه نكاح كند زنان آزاد مؤمنه را پس بايد كه نكاح كند از آن چه مالك ايشان شده اند برادران مؤمن شما از كنيزكان مؤمنه برادران مؤمن شما وخداى تعالى داناتر است به ايمان شما و آن كنيزكان بعضى از شما و اگر چه بنده باشد از جنس بعض ديگر است و اگر چه آزاد باشد پس نكاح كنيد آن كنيزكان برادر مؤمن خود را باذن اهل ايشان كه مالكان ايشانند وبدهيد به ايشان مهرهاى ايشان را بطريق مستحسن مثل نقد وبىمضايقه در حالتى كه باشند آن كنيزكان اجتناب كنندگان از زنان زنا كاران آشكارا و نه زنا كاران پنهانى با دوستان پنهانى پس هر گاه شوهر دار گردانيده شوند آن كنيزكان پس اگر به جاى آورند خصلت شنيعه را كه زناست پس وارد شود بر ايشان نصف آن چه وارد شود بر زنان آزاد از عذاب كه خداست اين نكاح كنيزكان كه مذكور شد مر كسى راست كه بترسند از مضرت افتادن در زنا از جمله ء شما و آن كه صبر كنيد ونكاح مىكنيد
هامش
( 1 ) از شوهرش پس از مردن شوهر .
ابو حنيفه گفت نه .
پس ابو جعفر احول گفت حالا ثابت شد وجود نكاح در شرع بدون تحقق ارث در ميان زوج وزوجه .
و پس از محكوميت هر يكى از ديگر مفارقت كردند .