ومرتكب اين عمل نمىشود مگر منافقى كه به آن حضرت ايمان نياورده باشد ( 1 ) .
هامش
( 1 ) مرحوم شيخ كلينى ره در فروع كافى روايت كرده از على بن ابراهيم بسند مرفوع كه ابو حنيفه از ابى جعفر مؤمن طاق سؤال كرد كه اى ابو جعفر چه مىگويى در موضوع نكاح متعه آيا گمان نمىكنى كه حلال است . مؤمن طاق در جواب گفت آرى .
ابو حنيفه گفت چه چيز منع كرده ترا از اين كه امر كنى زنان و اهل خود را به متعه وكسب با آن براى تو .
مؤمن طاق گفت سزا نيست هر صنعتى كه حلال باشد شخص به آن اقدام نمايد به جهت تفاوت مقام اشخاص .
سپس گفت اى ابو حنيفه چه مىگويى در حكم نبيذ آيا گمان نمىكنى كه نبيذ حلال است ابو حنيفه گفت آرى .
مؤمن طاق گفت حالا كه جايز مىدانى چه عيب دارد كه زنان و اهل خود را وادار كنى به شراب فروشى در دكانها تا به نفع تو كسب كنند .
ابو حنيفه در جواب گفت سخنى گفتى در جواب سخن وتيرت نافذتر است از تير من .
سپس گفت اى ابو جعفر آيه ء كريمه در سوره ء سئل سائل ( إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ ) صريح است در حرمت متعه و با اين حال روايتى از حضرت پيغمبر ( ص ) رسيده به نسخ عقد متعه .
ابو جعفر مؤمن طاق گفت اى ابو حنيفه سوره ء مكية است و آيه ء متعه ء مدينه است و روايت شاذ ومردود است .
ابو حنيفه گفت آيه ميراث هم دلالت به نسخ متعه مىكند .
مؤمن طاق گفت ( در شرع مقدس نكاح بدون ميراث ثابت شده است ونكاح متعه از اين قبيل است پس بواسطه عدم ميراث در عقد متعه ، از افراد نكاح خارج نمىشود تا محكوم به نسخ باشد به آيت ارث ) .
ابو حنيفه گفت از كجا مىگويى وجود نكاح بى ارث را .
ابو جعفر گفت اگر كسى از مسلمانان ازدواج كند زنى از اهل كتاب را آيا ارث مىبرد