در اثبات حليت متعة ( 1 ) مثل ساير اخبار آحاد با آن كه گويم اگر چه قرآن نيست فاما قرينه مىشود بر آن كه مراد از استمتاع مذكور در نكاح متعه است و در اين مقام همين مقدار كافيست .
و چون ثابت شد كه مراد از استمتاع در آيت مذكوره نكاح متعه است پس آيت مذكوره دليل باشد بر صحت نكاح متعه و كسى كه منع كرده است از آن مخالفت خدا ورسول خدا كرده باشد .
ومؤيد آيت مذكوره است روايات صحيحه ء صريحه اهل بيت واجماع ايشان ( ع ) واتفاق همه ء علماء در آن كه ابن عباس فتوى مىداد به صحت نكاح متعه و عمل مىكرد به آن ومناظره مىنمود با منكران ( 2 ) .
و آن كه بعضى گفته اند كه آخر برگشت از آن معلوم نيست بلكه خلاف ظاهر و خلاف اصل است .
ونيز خلاف نيست در آن كه در زمان پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم مشروع بود و اصل عدم نسخ است ( 3 ) .
هامش
( 1 ) قرائت ابن عباس و امثال وى آيت كريمه را بلفظ فما استمتعتم به منهن إلى اجل مسمى بعنوان تفسير وبيان مراد است نه اين كه لفظ إلى اجل مسمى از تتمه ء آيه ء كريمه است .
( 2 ) چنانچه به اين معنى اشارت گرديد در روايت عمار مولى الشريد وغيره .
( 3 ) موضوع نسخ متعه از قبيل خرافات است مىتوانند طالبان حقيقت بكتاب الغدير للامينى وبكتاب النص والاجتهاد للعاملي وبكتاب اصل الشيعة واصولها لكاشف الغطاء وكتاب نقض الوشيعة للسيد محسن العاملى و ساير الكتب للاعلام رضوان الله عليهم مراجعه نمايند و اين جانب در كتاب اثبات الايات در موضوع محفوظيت آية متعه و عقد انقطاع از