ومؤيد اينست حديث نبوى صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه فرمود : من اعتق نسمة مؤمنة اعتق الله العزيز الجبار بكل عضو منه عضوا له من النار .
يعنى هر گاه كه آزاد كند بنده ء مؤمنى را آزاد كند خداى غالب قاهر بهر عضوى از آن عضو را ازو از آتش دوزخ .
الاية الثانية قوله تعالى فى سورة النور : ( والَّذِينَ يَبْتَغُونَ الْكِتابَ مِمَّا مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ فَكاتِبُوهُمْ إِنْ عَلِمْتُمْ فِيهِمْ خَيْراً وآتُوهُمْ مِنْ مالِ الله الَّذِي آتاكُمْ ) ( 32 ) .
يعنى آنان كه طلب مىكنند از شما مكاتب گردانيدن ايشان را از آن جماعت كه مالك شده است دستهاى راست شما رقبه هاى ايشان را پس مكاتب گردانيد اگر دانيد در ايشان نيكى وبدهيد به ايشان از مال خدا كه به شما داده است .
بعضى مفسران گفته اند كه سبب نزول اين آيت آن بود كه حويطب بن عبد العزى غلامى داشت نام او صبيح التماس نمود ازو كه او را مكاتب گرداند قبول نكرد پس اين آيت نازل شد .
وكتاب مصدريست بمعنى مكاتبه و اين در شرع عبارت از آنست كه بگويد
هامش
جاهليت مواردى انشاء فرموده كه از جمله ء امكان وصحت تزويج مطلقه ء پسر خوانده مىباشد و با ايجاد سببى نفس محترم رسول اكرم صلَّى الله عليه وآله وسلَّم را مبتلا فرموده آن را به صورت قانون اعلام فرمود .
و اين كه نبايد بخاطر مردم و يا احتمال سرزنش ديگران از اجراى قوانين الهى سر پيچى نمود .
و اين كه بايد از خدا ترس بود و احكام الهى را عينا اجراء كرد .
و اين كه اسلام نعمتى است كه خداوند تعالى به بعضى عطاء فرمود و اينها را بسوى آن هدايت مىكند .