ومثقالى شصت و هشت جو و چهار سبع جويست از جوهاى ميانه كه عرض هر يك از آن هفت مويست از موى اسب يا بو كه پهلوى هم نهاده شود .
ومراد از اوسط طعامها نوع ميانه است از انواع طعام ( 1 ) كه اعلاى آنها نان وگوشتست وادناى آنها نان و نمك .
ومراد از كسوت ده مسكين آنست كه هر كدام را يك جامه بدهند اگر چه شسته باشد ( 2 ) .
ومراد از تحرير رقبة آزاد كردن بنده ء مؤمن است ( 3 ) .
هامش
( 1 ) بلكه مراد از اوسط عبارتست از حد معتدل از غذاهائى كه شخص به اهل وعيالش مىدهد وتحديدى كه در اخبار و يا در اقوال علماء منقول گرديده تقريبى است نه تحقيقى به جهت تفاوت اغذيه وطعامها به مرور زمان پس بهتر آنست كه در تعيين اطعام مساكين طعام خود قسم خورنده را كه براى اهل وعيالش تهيه نموده ملاحظه شود چون كه اشخاص متفاوت است در امرار معاش و از اينست كه خداوند متعال بعنوان اوسط فرمود يعنى از طعامهايى كه معتدل ومتعارف است بين اهل و عيال خودتان .
( 2 ) بلكه مراد از كسوة لباس است كه بدن شخص را به پوشد نه مجرد جامه به قرينه ء اضافه ء كسوة به ضمير أهليكم در قول خداى تعالى ( أَوْ كِسْوَتُهُمْ ) وبالجملة در موضوع كسوة بايد به حال كسوه اهل و عيال خود كفاره دهنده مراعات شود مانند اطعام بده مسكين بعنوان كفاره .
و از اينست كه در اخبار وارده از حضرات معصومين عليهم السلام تفسير شده است به دو ثوب يكى مئزر ديگرى قميص و اين هم از قبيل تفسير كسوه ء اهالى زمان صدور اخبار بوده است نه بعنوان اعطاء ضابطه چون كه امر به اعطاى لباس بعنوان كفاره ء ؟ ؟ ؟
شده است به ضمير اهل كفاره دهنده وبديهى است كه كسوة به مرور زمان و به مراتب اشخاص متفاوتست وباين جهت خداوند ( أَوْ كِسْوَتُهُمْ ) فرمود نه او كسوة تا اين كه كفايت مطلق كسوة و لباس متفاهم نشود .
( 3 ) وتقييد رقبة با ايمان با اطلاق آيه ء ( أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ ) محل كلام است خصوصا