شمرده در اين آيت زيرا كه كوههاى حاضر نزد ابراهيم ( ع ) كه قسمت فرموده ابراهيم ( ع ) آن اجزاء را بر آنها ده كوه بود .
چنان كه دلالت مىكند بر آن روايت صحيحه عبد الله بن سنان از امام صادق ( ع ) كه گفت زنى وصيت كرد به من كه ثلث مال مرا بگير واداء كن از آن قرضهاى مرا و جزئى از ثلث مال مرا به فلان زن بده .
من پرسيدم از ابن ليلى كه حكم اين مسأله چيست گفت هيچ چيز نمىرسد به آن زن مگر به تعيين ورثه زيرا كه معلوم نيست كه مراد از جزء چيست .
بعد از آن پرسيدم آن مسأله را از امام صادق ( ع ) و جواب ابن ابى ليلى را نيز تقرير كردم .
آن حضرت فرمود كه دروغ گفته است ابن ابى ليلى عشر ثلث مال او به آن زن مىرسد زيرا كه خداى تعالى امر كرد ابراهيم ( ع ) را كه بنه بر سر هر كوهى جزئى از اجزاء آن چهار مرغ وكوههاى حاضر در آن روز نزد ابراهيم ده بود پس هر جزئى عشرى بوده باشد .
و مثل اينست روايت ابان بن تغلب از امام باقر ( ع ) .
وشيخ مفيد وسلار رحمه الله برآنند كه وصيت به جزء مال وصيت است بسبع مال .
از جهت قول خداى تعالى : ( لَها سَبْعَةُ أَبْوابٍ لِكُلِّ بابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ ) مر دوزخ را هفت در است كه هر درى را جزئيست از دوزخيان كه قسمت كرده شده است بر ايشان زيرا كه خداى تعالى در اين آيت بسبع دوزخيان را جزئى از ايشان خوانده .
چنان كه روايت ابى بصير از امام كاظم عليه السّلام .
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 206
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٢٠٦