و چون نزد شعيب در آمدند وقصه ء گريختن خود را از مصر تقرير نمود .
شعيب ( ع ) فرمود كه غم مخور كه چون اينجا آمدى نجات يافتى از شر ظالمان .
بعد از آن گفت آن دختر كه اى پدر به اجاره گير اين مرد را از جهت آن كه مرد به قوت و به امانت وديانت است زيرا كه صفات حميده از او مشاهده كرده بود پس گفت شعيب ( ع ) كه يك دختر خود را به تو نكاح مىكنم به مهر آن كه نفس خود را به من اجاره دهى تا مدت هشت سال و اگر ده سال اجير من باشى آن احسانى باشد كه از نزد تو هر كدام از اين دو مدت را كه قبول كنى اختيار نزد تست وخداى تعالى گواه حال ماست .
ومخفى نماند كه اين آيت دلالت مىكند بر صحت عقد اجاره در شرع سابق و چون نسخ خلاف اصل است معلوم مىشود كه عقد اجاره ( 1 ) در شرع ما نيز
هامش
( 1 ) خصوصا به استصحاب حال شرع سابق بعد از تصريح قرآن مجيد به ثبوت حكم در زمن حضرت شعيب ( ع ) .
( فائدة ) از آيه ء كريمه احكام چندى استفاده مىتوان كرد :
1 - جواز اجاره دادن انسان نفس خود را .
2 - جواز مهر قرار دادن عمل و كار كردن خود را به زوجه در عقد نكاح .
3 - جواز مهر قرار دادن كار كردن زوج در عقد نكاح به غير از زوجه مثل پدر زن ( در صورت امضاء ورضاى زوجه ) چنانچه در كتاب نكاح مىآيد إن شاء الله تعالى .
4 - تعيين وضبط مدت اجاره تا رفع جهالت كند .
وبالجمله از آيه ء شريفه استفاده مىگردد كه در عقد اجاره بايد اشخاص امين وقوى را براى همكارى انتخاب نمود .
و اين كه امانت و تقوى بايد للَّه وقلبى باشد تا موجب سر بلندى در ميان مردم گردد و اين كه اطمينان مردم را بايد با تقوى و امانت جلب نمود .
و اين كه در عقد نكاح لازم نيست كه منحصرا نقد صداق ومهريه قرار گيرد مىتوان