يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ) يعنى ونيكويى كنيد به درستى كه خداى تعالى دوست مىدارد نيكوكاران را و غير آن از آيات وروايات .
الاية الرابعة قوله تعالى فى سورة البقرة ايضا : ( وإِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ ولَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ ولْيَتَّقِ الله رَبَّهُ ولا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ ومَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ والله بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ) ( 283 )
يعنى و اگر باشيد اى مؤمنان مشتمل بر حالت سفر ونيابيد نويسنده اى كه بنويسد كيفيت دين شما را پس آن چه اعتماد بر اوست در اين صورت گرويهاست كه بگيرد آنها را صاحب دين پس اگر امن باشد بعض شما از بعضى در اداى دين واحتياج ندارند برهن پس بايد كه اداء كند آن كس كه امين شمرده شده است بى رهن دينى را كه نزد اوست به منزله ء امانت و بايد كه بپرهيزد از عقوبت خداى تعالى كه پروردگار اوست ونپوشانند گواهى حق را كه داشته باشيد و هر كس كه به پوشاند گواهى حق را پس به درستى كه گناه كار است دل او سبب پوشانيدن گواهى حق وخداى تعالى به آن چه مىكنيد داناست .
بدان كه ( رهان ) جمع رهن است ورهن مصدريست ( 1 ) بمعنى مفعول يعنى مرهون ( 2 ) واو ماليست كه به او محكم گردانند دين را تا البتة مؤدى شود وفوت نشود .
و بعضى قراء رهن خوانده اند بضمتين واو نيز جمع رهنست و بعضى بضم راء وسكونها خوانده اند و بر هر تقدير قول او ( فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ ) جزاى شرط مذكور
هامش
( 1 ) الرهن مصدر رهنت الشىء رهنا وارهنه رهنا وارهنت الشىء ارهانا وارتهنته ارتهانا وكل شيء يحتبس غيره فهو رهينة ومرتهنة و اصل الباب الرهن وهو حبس الشيء بما عليه والجمع رهون بضم الراء ورهان وهو جمع الجمع نحو ثمار وثمر .
( 2 ) از باب اتحاد در تطبيق نه بعنوان مجازيت .