دفع زيرا كه چيز بى اعتبار وكم را دفع مىكنند بحسب عادت و آن متاع كه آورده بودند بعضى گفته اند كه چند درهم قلبى بوده و بعضى گفته اند پشم و روغن بوده .
ومراد از طلب تصدق طلب زيادتى كيل است بر آن چه حق ايشان بود يا طلب باز دادن يوسف ( ع ) برادر ايشان ابن يامين را كه نگاه داشته بود به ايشان .
و بعضى فقهاء استدلال كرده اند به اين آيت بر نهى احتكار يعنى نگاه داشتن غله از براى آن كه گران شود وباين مناسبت اينجا مذكور شد .
ليكن اين استدلال نيز محل نظر است بلكه احتكار حرام است يا مكروه على اختلاف القولين به ادله اى ديگر چنان كه تفصيل آن در كتب اصحاب مذكور است
الاية العاشرة قوله تعالى فى سورة النساء : ( ولَنْ يَجْعَلَ الله لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا ) ( 141 )
يعنى و هر گز ثابت نگرداند خداى تعالى مر كافران را بر مؤمنان تسلط وغالبيت ( 1 ) بدان كه فقهاء استدلال كرده اند به اين آيت بر عدم صحت بيع بنده ء مسلمان به كافر و بر وجوب بيع بنده ء مسلمان بر مالك كافر او و بر وجوب بيع او بر حاكم شرع قهرا اگر مالك او كافر امتناع نمايد از فروختن او و بر نظاير اين احكام چنان كه در كتب فقه به تفصيل مذكور است ووجه استدلال ظاهر است .
هامش
( 1 ) از جهت دليل وبرهان يعنى ابدا خدا قرار نداده است مر كافران را حجتى بر ضرر مسلمانان تا اين كه با برهان مغلوب شوند بلكه حق از جهت وجود برهان ساطع هميشه غالب بر باطل است .