ونيز وقوع آيت : ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ورَسُولُهُ ) ( 1 ) كه در شأن آن حضرتست .
بعد از اين آيت مؤيد اين معنى است بلكه ظاهر آنست كه هم چنان كه صيغهاى امر جمع در آيت : ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ) عبارت از امير المؤمنين عليه السّلام جهت تعظيم آن حضرت صيغه هاى جمع در اين آيت نيز عبارت از آن حضرت باشد جهة تعظيم او .
ونيز مؤيد اين معنى است آن كه روايت كرده اند از پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم كه فرمود ( 2 ) لينتهين يا معشر قريش أو ليبعثن الله عليكم رجلا يضربكم على تأويل القرآن كما ضربتكم على تنزيله ثم قال انه خاصف النعل فى الحجرة .
وكان على عليه السّلام يخصف نعل رسول الله صلى الله عليه وآله وسلَّم .
يعنى سوگند به خدا كه ترك خواهيد كرد مخالفت خدا ورسول خدا را اى گروه قريش يا خواهد برانگيخت خداى تعالى بر شما مردى را كه بزند گردن شما را بنا بر تفسير قرآن هم چنان كه زدم من گردن شما را بنا بر نزول قرآن از نزد خداى تعالى بعد از آن فرمود به درستى كه آن مرد پينه دوزنده ء كفش منست در حجره وحال آن كه امير المؤمنين ( ع ) پينه مىدوخت كفش آن حضرت را در حجره ء آن حضرت .
و اما آن كه بعضى گفته اند كه آيت مذكوره نازل شده در شأن ارتداد اهل بصره وجهاد امير المؤمنين ( ع ) با ايشان .
خلاف ظاهر است مگر آن كه ثابت شود روايتى كه دلالت كند بر تخصيص مذكور
هامش
( 1 ) نزول آية ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ورَسُولُهُ ) را اعلام اهل سنت در حق حضرت على « ع » نقل نموده اند و اين جانب در كتاب « ارشاد » شرح منهاج الكرامة با ضبط اسناد ونقض اعتراض متعصبان با شرح مبسوطى ايراد نمودم مر طالب حق وحقيقت را سزاست كه مراجعه به آن كتاب نمايد .
( 2 ) و همچنين روايت لينتهين يا معشر قريش را علماء اهل سنت در مجامع خودشان نقل نمودند و اين جانب در كتاب ارشاد مزبور با ضبط سند ايراد نموديم مراجعه كنيد .