مذكور مؤيد آنست .
و همچنين استدلال بعضى فقهاء بر وجوب قتال با اهل بغى ببعض آيات ديگر خالى از ضعف نيست .
ودليل قطعى بر وجوب قتال با اهل بغى فعل امير المؤمنين عليه السّلام است در محاربه ء اهل بصره و اهل شام وخوارج .
الاية الثانية قوله تعالى فى سورة الانفال : ( ولا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَبَقُوا إِنَّهُمْ لا يُعْجِزُونَ وأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ ومِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ الله وعَدُوَّكُمْ وآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ الله يَعْلَمُهُمْ و ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ الله يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وأَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ ) ( 60 )
يعنى و گمان مبر البته اى محمد كافران را به اين صفت كه فوت شده باشند از تو چنان كه ديگر ظفر نيابى بر ايشان به درستى كه ايشان عاجز نمىگرداند ترا از ظفر يافتن بر ايشان ومهيا گردانيد اى مؤمنان از براى كافران آن چه توانيد از اسباب قوت وقدرت بر ايشان و از اسبان بر آخور بسته در حالتى كه مىترسانيده باشيد آن چه مذكور شد دشمن خداى تعالى ودشمن خودتان را وكافران ديگر را غير ايشان كه نمىدانيد ايشان را وكفر ايشان را خداى تعالى مىداند ايشان را وكفر ايشان و آن چه نفقه مىدهيد از هر چيز در راه رضاى خداى تعالى رسانيده شود جزاى آن به تمام بىنقصان به شما در دنيا يا در آخرت وحال آن كه شما ستم كرده نخواهيد شد در رسانيدن جزاى عمل شما به شما .
بدان كه در قول او ( ولا يَحْسَبَنَّ ) دو قرائتست ( اول ) تا كه صيغه ء نهى مخاطب باشد و : ( الَّذِينَ كَفَرُوا ) مفعول اوّل وسبقوا مفعول ثانى ( دوم ) يا كه صيغه ء نهى مغايب باشد و : ( الَّذِينَ كَفَرُوا ) فاعل او و : ( سَبَقُوا ) بتقدير آن قايم مقام دو مفعول او يعنى بايد
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 80
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٨٠