ظاهر گردانيم بر ايشان .
وابليس آمد به صورت سراقة بن مالك وگفت من همسايه ء شمايم علم خود را به من دهيد علم ميسره ء خود را به او دادند .
ورسول خدا صلى الله عليه وآله وسلَّم مشاهده نمود فرمود اصحاب خود را كه به پوشانيد چشمهاى خود را و از هم بكنيد ايشان را به دندانهاى خود و خود دستها به آسمان برداشت وگفت اى پروردگار من اگر هلاك شوند اين جماعت مسلمانان ديگر كسى نيست كه ترا بيگانگى پرستش نمايد .
بعد از آن اثر وحى بر آن حضرت ظاهر شد و چون منجلى شد عرق از روى مباركش مىريخت . وى گفت اينست جبرئيل آمده است از براى شما با هزار فرشته پى در پى يكديگر .
روايت كرده اند از بعض اصحاب پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم كه در روز بدر چون حمله مىكرديم به شمشير بر كافران پيش از آن كه شمشير به ايشان رسد سر ايشان مىافتاد .
وكشته شد در آن روز هفتاد و دو كس از اكابر قريش . از مشركان سى و شش كس را امير المؤمنين عليه السّلام كشت و سى و شش كس را فرشتگان و باقى مسلمانان .
و چون پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم مظفر ومنصور شد و از حرب فارغ گشت بعض اصحاب گفتند كه يا رسول الله از دنبال قافله مىبايد رفت عباس گفت وحال آن كه اسير بود وپند داشت كه يا رسول الله صلاح در آن نيست كه از دنبال قافله روى پيغمبر فرمود كه چرا گفت از جهة آن كه خداى تعالى وعده كرده بود ترا كه يكى ازين دو طايفه را مسخر تو گرداند وبتحقيق داد به تو آن چه وعده كرده بود .
ومخفى نماند كه قول او يعد فعل مضارع است بمعنى ماضى وتعبير از ماضى به مضارع جهت احضار صورت بديعه ء وعده ء مذكوره است ومراد از طائفتين لشكر
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 67
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٦٧