نگريخت وگوسفندان خود را در پناه كوه در آورد و خود به بالاى كوه رفت پس چون اهل سريه در فدك جمع شدند و تكبير گفتند مرداس نيز تكبير گفت و از كوه به زير آمده وگفت لا إله الا الله محمد رسول الله السلام عليكم پس اسامة بن زيد كه اهل سريه بود مرداس را كشت وگوسفندان او را براند و چون اين خبر به رسول خداى تعالى رسيد به غايت اندوهگين شد وفرمود كشتيد او را به قصد گوسفندان او پس اين آيت نازل شد .
وتبين در لغت طلب بيان وظهور چيزيست و بعضى قراء فتثبتوا خوانده اند از ثبت بمعنى طلب ثبات وتحقق چيزى و مال هر دو قرائت يكيست ومراد از سلام تحيت است و از القاى او بسوى ايشان سلام كردن بر ايشان و گفتن السلام عليكم .
و بعضى قرا السلم خوانده اند بىالف بمعنى انقياد با اسلام ومراد از القاء آن گفتن كلمه ء شهادتست .
و بعضى قراء مؤمنا به صيغه ء اسم مفعول خوانده اند يعنى امان داده شده .
وقول او تبتغون حال است از فاعل تقولوا و ظاهر آنست كه فاء فعند للَّه تعليليه است واشارتست به علت نهى مذكور .
و ( ذلك ) اشارتست به ( لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ ) و قبل از ظروف مقطوعه از اضافه است ومضاف اليه او مقدر است بمعنى ( قبل ظهور اسلامكم ) يعنى پيش از ظاهر شدن ومحقق گشتن اسلام شما ورياست شما در آن اظهار اسلام گرديد و پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلَّم قبول كرد اسلام شما را ونكشت شما را تا آن كه اسلام شما محقق شد وباين مرتبه رسيديد پس شما نيز تحقيق وتفحص حال مردم نموده متعرض حال ايشان شويد .
وپوشيده نماند كه آيت مذكوره دلالت مىكند بر آن كه كسى كه كلمه ء اسلام
تفسير شاهي ( توضيح آيات الأحكام ) ( فارسي ) — صفحة 59
مساهمون: أبي الفتح الجرجاني
ص٥٩