را يك مد يا ذبح گوسفندى وتصدق گوشت او به فقيران .
چنان كه روايت كرده اند كه رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم گفت مر كعب بن عجره را در حالتى كه شپش در سر او افتاده بود در ايام حج ( لعلَّك اذاك هو أمك ) يعنى ظاهرا ايذاء مىرساند جانورهاى سر تو گفت آرى يا رسول الله فرمود كه ( احلق رأسك وصم ثلاثة ايام او اطعم ستة مساكين او نسك شاة ) يعنى بتراش سر خود را و روزه دار سه روز يا طعام ده شش مسكين را يا ذبح كن گوسفندى .
پس كعب مىگفت اين آيت در شأن من نازل شد .
ونسك مصدر است بمعنى عبادت مخصوصه است يا جمع نسيكة است بمعنى ( ذبيحة ) واينجا مضاف مقدر است يعنى ذبح نسك وجمع به اعتبار مراد است .
وقول او ( فَإِذا أَمِنْتُمْ ) بيان حج است در حال امن مطلقا يا بعد از احصار يعنى پس اگر هر گاه در امن باشيد يا در امن شويد از احصار پس آن كس كه متمتع شود از شما متوسل شود به عمره بسوى حج پس واجبست برو ذبح آن چه ميسر شود از شتر و گاو و گوسفند .
وتخصيص تمتع بذكر اشارتست به افضليت حج تمتع از ساير اقسام حج و آن حج قرانست چنان كه مختار اصحاب ماست و فرق ميان حج افراد و حج قران آنست كه در حج افراد بايد كه عقد كند احرام را به گفتن لبيك لبيك اللهم تا آخر ( 1 )
هامش
( 1 ) فى الكافي ج 4 ص 335 ط الجديد على الحروف .
على ( بن ابراهيم ) ، عن ابيه ، عن ابن ابى عمير ، و محمد بن اسماعيل ، عن الفضل ابن شاذان عن صفوان ، وابن ابى عمير جميعا ، عن معاوية بن عمار ، عن ابى عبد الله عليه السّلام قال التلبية : « لبيك اللهم لبيك لبيك لا شريك لك لبيك ان الحمد والنعمة لك والملك