شتر لاغر شونده به سبب سفر دور كه مىآيند آن شتران از هر راه دور تا حاضر شوند آن مردم منفعتهاى بسيار را از براى خود و ياد كنند نام خداى تعالى را در روز معين بر آن چه روزى كرده است خداى تعالى ايشان را كه از شتر و گاو و گوسفند باشند پس بخوريد از گوشت آن چهارپايان وبخورانيد محتاج با شدت را بعد از آن بايد كه ازاله كنند چرك بدن خود را به ناخن گرفتن و سر تراشيدن و غير آن و بايد كه وفاء كنند به نذرهاى خود و بايد كه طواف كنند خانه قديم را كه كعبه است .
بعضى مفسران گفته اند كه قول او اذن خطابست مر ابراهيم عليه السّلام را چنان كه ( 1 ) مرويست از ابن عباس كه بعد ازين خطاب ايستاد ابراهيم عليه السّلام بر بالاى سنگى كه مقام ابراهيم عليه السّلام عبارت از آنست يا بر بالاى كوه ابو قبيس ونهاد انگشتهاى خود را در گوشهاى خود وگفت اى مردم اجابت كنيد پروردگار خود را در امر حج پس شنوانيد خداى تعالى او را بهر كس كه علم او متعلق شده بود به آن كه حج خواهد كرد از موجودين بالفعل وبالقوه در اصلاب پدران پس همه ايشان اجابت كردند بر تلبيه .
هامش
( 1 ) ظاهر از روايت ابن عباس و از روايات وارده از حضرات ائمه ء معصومين عليهم السّلام اينست كه حضرت ابراهيم عليه وعلى نبينا وعلى آله الصلاة والسّلام مأمور به ندا گرديد و پس از مأموريت ندائى كرد مردم ومكلفين را بر حج و اما اين كه اين آيه ( وأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ ) اه حكايت از خطاب به ابراهيم است دلالت ندارد بلكه مراد از قول خدا ( وأَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ ) الخ خطاب به حضرت پيغمبر اسلام است چنانچه از خود آيه استفاده مىشود .