را پس اين آيت نازل شد جهت اعلام ايشان كه غنيمتهاى بدر حق خدا ورسول خداست و نيست اصحاب را در آن حقى .
ومروريست از ابن عباس كه گفت رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه هر كه در اين جنگ كارزار نيك كند بدهم او را زيادتى از غنيمت پس برانگيختند جوانان وماندند پيران در زير علمها پس چون غنيمت جمع شد آمدند جوانان و طلب نمودند زيادتهاى خود را پيران گفتند كه امتياز وزيادتى مجويند بر ما زيرا كه ما نيز مدد كار شما بوديم پس اين آيت نازل شد وقسمت نمود رسول خدا صلَّى الله عليه وآله وسلَّم غنيمتها را به همان لشكريان على السوية وخلافست در آن كه مراد از انفال چيست .
بعضى گفته اند كه مراد غنايم بدر است و بعضى گفته اند مراد آن چيزيست كه از مشركان گرفته شود از غلام وكنيز بى جنگ .
و بعضى گفته اند مراد خمس است و حق آنست كه مراد از انفال اينجا امواليست كه پيغمبر واوصياء او عليهم السلام مستحق به آنند مثل زمينى كه گرفته شود از دار حرب بى جنگ و زمينهاى موات از سرهاى كوهها ولبهاى درياها ودرون رود خانه ها و غير آن و اموال مخصوصه ء ملوك كفر و آن چه برگزيده باشد از جمله ء غنايم وغنيمتهائى كه گرفته شود از كفار به مقاتله ء با اذن پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم و وصى او عليه السّلام وميراث كسى كه غير از پيغمبر و وصى او عليه السّلام وارثى نداشته باشد زيرا كه اين تفسير مرويست ( 1 ) از امام باقر و امام صادق عليهما السلام وغنايم بدر از آن جمله بود ليكن پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم قسمت نمود آن را بر اصحاب بر سبيل تفضل وانعام .
چنان كه مرويست از صادقين عليهم السلام ومؤيد تفسير مذكور است آن كه
هامش
( 1 ) فى الوسائل ج 4 ص 364 فيه ثلاث وثلاثون حديثا .