نيز روزه ء ماه رمضان فرض شده بود ليكن سبب آن كه مرگ در مواشى ايشان افتاد و زياده كردند بر ماه رمضان ده روز پيش ازو وده روز بعد ازو پس ايام روزه ء ايشان پنجاه شد .
و بعضى گفته اند كه روزه ء ايشان واقع شد در فصل شدت گرما يا شدت سرما وصعب بود بر ايشان روزه داشتن در آن وقت پس تغيير دادند روزه را ازين دو فصلها به فصل بهار وتير ماه و از براى كفارت اين تغيير بيست روز افزودند بر ماه رمضان وفايده ء تشبيه بر اين تقدير امور مذكوره است يا تنبيه بر فرضيت روزه ء ماه رمضان در جميع ملتها .
ومرويست ( 1 ) از امام باقر عليه السّلام كه ماه رمضان فرض بود بر هر پيغمبرى از پيغمبران سابق و بر امتهاى ايشان فرض نبوده واينست جز اين نيست كه فرض گردانيده شد بر امت پيغمبر ما صلَّى الله عليه وآله وسلَّم از جهت محبتى كه داشت خداى تعالى به ايشان .
ومراد از قول او ( لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ) آنست كه تا داخل شويد به بركت روزه در زمره ء متقيان از معاصى مطلقا تا آن كه تا پرهيزكارى كنيد به سبب روزه از معاصى متعلقه به شهوت چنان كه مرويست ( 2 ) از پيغمبر صلَّى الله عليه وآله وسلَّم كه فرمود : و من لم يستطع الباه فليصم
هامش
( 1 ) فى كتاب من لا يحضره الفقيه للصدوق ره بإسناده عن سليمان بن داود المنقري عن حفص بن غياث قال سمعت ابا عبد الله ( ع ) يقول ان شهر رمضان لم يفرض الله صيامه على احد من الامم قبلنا فقلت له فقول الله عز وجل ( كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ ) فقال انما فرض الله صيام شهر رمضان على الانبياء دون الامم ففضل الله به هذه الامة وجعل صيامه فرضا على رسوله وعلى أمته .
( 2 ) فى الوسائل ج 4 فى المجلد الثامن ط الجديد ص 300 روى عن محمد بن يعقوب عن محمد بن يحيى عن محمد بن الحسين عن يحيى بن عمرو بن خليفة الزيات عن عبد الله بن